ΟΙ ΔΕΚΑ ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Ρεπορτάζ : Κων/νος Ζούλας
(από την Κυριακάτικη Καθημερινή)

Είναι παράδοξο καμιά φορά πώς γράφεται η ιστορία. Το Καστελλόριζο, που μάλλον θα μείνει για καιρό στη συλλογική μνήμη ως ο τόπος από τον οποίο ακούστηκε από τον...
πρωθυπουργό αυτό που όλοι ξόρκιζαν, προέκυψε εντελώς τυχαία. ΄Η, μάλλον, είχε επιλεγεί από τον κ. Γ.Παπανδρέου για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο. Οι συνεργάτες του... πρωθυπουργού τού είχαν σε ανύποπτο χρόνο προτείνει να το επισκεφθεί, προκειμένου να προβάλει από εκεί το μεγαλόπνοο σχέδιο του «Καλλικράτη». Γιατί από το Καστελλόριζο; Για τον απλούστατο λόγο ότι τα Δωδεκάνησα είναι η μοναδική περιφέρεια της Ελλάδος στην οποία όλα τα νησιά θα διατηρήσουν τη δημοτική αυτονομία τους. «Πρόεδρε, εκεί κάθε νησί παραμένει και με το νέο χάρτη δήμος, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ανοίξει μύτη και θα είναι και μια ωραιότατη επικοινωνιακή εικόνα για την προβολή του “Καλλικράτη”» ήταν το επιχείρημα που έπεισε τον κ. Παπανδρέου, αλλά η μοίρα το έφερε να βρεθεί εκεί όχι κρατώντας ανά χείρας τη μεγαλόπνοη μεταρρύθμιση, αλλά ένα δισέλιδο που έφερε τον τίτλο «προσφυγή στο ΔΝΤ»...

Οσα κυβερνητικά στελέχη μετείχαν στις κλειστές συσκέψεις που προηγήθηκαν εκείνης της Παρασκευής παραδέχονται ότι θα τις θυμούνται ίσως και για όλη τους τη ζωή. Και κυρίως αυτήν που έγινε το βράδυ της Πέμπτης 22 Απριλίου, στην οποία ελήφθη η οριστική απόφαση αμέσως μετά την ολοκλήρωση του υπουργικού συμβουλίου. Λέγεται μάλιστα ότι ο κ. Παπανδρέου γνωρίζοντας ήδη από το μεσημέρι ότι είχε χαθεί κάθε έλεγχος κατευνασμού των αγορών και αφού άκουσε από τους κ. Παπακωνσταντίνου, Παμπούκη και Αθανασάκη τις αφόρητες πιέσεις που ασκούνται από τις Βρυξέλλες, τους έδωσε εντολή να συγγράψουν εκείνη τη στιγμή το αίτημα ενεργοποίησης του μηχανισμού και αναχώρησε αμίλητος για το Καστρί. Τα υπόλοιπα περί Ιθάκης και χαρτογραφημένων νερών προστέθηκαν την επόμενη ημέρα σε μια εναγώνια προσπάθεια να αμβλυνθούν οι εντυπώσεις από την παραδοχή της διάψευσης «ότι θα τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας», που έλεγε μέχρι πρότινος σύσσωμη η κυβέρνηση.
Αρκετοί υπουργοί ωστόσο θα θυμούνται και τις επόμενες συσκέψεις στις οποίες εκτάκτως κλήθηκαν μέχρι την προηγούμενη Πέμπτη. Οπως αυτή που συγκλήθηκε το Σαββατο, όταν αιφνιδίως η κ. Μέρκελ είπε ότι η ενεργοποίηση του μηχανισμού δεν είναι αυτονόητη. ΄Η και της Δευτέρας που η Γερμανίδα καγκελάριος είπε εντέλει το «ναι» ζητώντας ωστόσο επιπλέον «σκληρά μέτρα και επί σειρά ετών», προδιαγράφοντας τις πιέσεις που επρόκειτο να ασκήσουν οι τεχνοκράτες.
Καθοριστική η Τετάρτη
Η πλέον καθοριστική ημέρα χωρίς άλλο ήταν η προηγούμενη Τετάρτη. Με το χρηματιστήριο να καταρρέει κατά 6%, τη Standard and Poor’s να έχει προβεί σε τριπλή υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, τα σπρεντ να εκτοξεύονται στις 1.100 μονάδες βάσης και να υπάρχουν διάχυτες φημολογίες ότι συγκεκριμένη τράπεζα βρίσκεται κατά κυριολεξία ένα βήμα πριν από την κατάρρευση, στο Μέγαρο Μαξίμου συνειδητοποίησαν ότι όχι μόνον δεν είχαν πλέον κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης, αλλά ότι όφειλαν να ανακοινώσουν ει δυνατόν και ανήμερα τη συναίνεσή τους σε όλες τις αξιώσεις των τεχνοκρατών. Ηταν η μέρα που ο πρωθυπουργός συγκάλεσε μια ακόμη έκτακτη σύσκεψη στη Βουλή και ζήτησε όχι μόνον από το οικονομικό επιτελείο και τους στενούς τους συνεργάτες, αλλά και από σειρά υπουργών, όπως οι κ. Βενιζέλος, Ρέππας, Χρυσοχοΐδης, να είναι ανά πάσα στιγμή stand by συστήνοντας κατ’ ουσίαν μια έκτακτη επιτροπή κρίσης για κάθε ενδεχόμενο. Οπως παραδεχόταν αργά το βράδυ της Τετάρτης υπουργός που μετείχε στην πολύωρη και αγωνιώδη αυτή σύσκεψη, «υπήρξαν στιγμές που ειλικρινά νόμιζα ότι η κατάσταση ήταν μη διαχειρίσιμη»…
Την Πέμπτη όλα είχαν «κλειδώσει». Εμενε μόνον η επιλογή της ημέρας δημοσιοποίησης των μέτρων τα οποία στο μεσοδιάστημα σκοπίμως διοχετεύθηκαν στον Τύπο για την «προετοιμασία» της κοινής γνώμης. Φεύγοντας από το Μαξίμου ένας εκ των εκπροσώπων των παραγωγικών φορέων που μόλις είχε ακούσει τον πρωθυπουργό να απαριθμεί μία προς μία τις εξωθεν επιβληθείσες θυσίες έκανε μαύρο χιούμορ: «Δεν μπορούσε τουλάχιστον να πάει σε άλλο νησί; Είναι πολύ μακριά το Καστελλόριζο από την Ιθάκη»...

ΟΙ "ΤΣΑΡΟΙ" ΠΟΥ ΦΕΣΩΣΑΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ...

Ρεπορτάζ : Άγγελος Κωβαίος
(από το Βήμα της Κυριακής)

Η πορεία της ελληνικής οικονομίας από την είσοδο της ΟΝΕ, την οποία διέβη στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ως την πύλη της εξόδου την οποία κόντεψε να διαβεί κατά το πρόσφατο διάστημα στρώθηκε με δάνεια και χαμένες ευκαιρίες. Από το 1996 ως και πρόσφατα, λίγο πριν από τις εκλογές του...
Οκτωβρίου του 2009, το ελληνικό κράτος, διά των παντοδύναμων τσάρων της οικονομίας, δανείστηκε υπό μορφή ομολόγων και εντόκων γραμματίων το αστρονομικό ποσόν των 260 δισ. ευρώ, ενώ μετά την κορύφωση της κρίσης και στην πορεία προς την παρ΄ ολίγον χρεοκοπία, δηλαδή μετά τις τελευταίες εκλογές, εξέδωσε επιπλέον τίτλους αξίας 27 δισ. ευρώ. Σύνολο: περί τα 290 δισ. ευρώ, με τον όγκο του χρέους να είναι λίγο πάνω από τα 300 δισ. και την ελληνική κυβέρνηση να επιβάλλει σήμερα το σκληρότερο πακέτο λιτότητας στην ιστορία της χώρας.
Ο μεγαλύτερος όγκος των δανειακών αυτών υποχρεώσεων υποσκάπτει σήμερα τα ούτως ή άλλως σαθρά θεμέλια της ελληνικής οικονομίας και θα συνεχίσει να λειτουργεί ως τροχοπέδη στην προσπάθεια εξυγίανσης για πολλά χρόνια ακόμη.
Οταν ξέσπασε η διεθνής οικονομική κρίση, το 2008, η ελληνική οικονομία έφερε στις πλάτες της ήδη ένα δυσβάσταχτο βάρος το οποίο είχε συσσωρευθεί από τον όγκο των δανειακών της υποχρεώσεων σε συνδυασμό με την αποδιοργάνωση κάθε ανταγωνιστικής παραγωγικής δραστηριότητας.
Χαρακτηριστικό της έρευνας στα στοιχεία του δανεισμού είναι ότι ο τελευταίος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή κ. Ι. Παπαθανασίου έβαλε την υπογραφή του σε εκδόσεις ομολογιακών δανείων και εντόκων γραμματίων συνολικής αξίας που υπερβαίνει τα 60 δισ. ευρώ με θητεία μόλις εννέα μηνών. Ο προκάτοχός του κ. Γ. Αλογοσκούφης την περίοδο 2004-2009 είχε συνάψει δάνεια συνολικού ύψους 125 και πλέον δισ. ευρώ, με κυριότερα επιτεύγματα της υπουργίας του τη δημοσιονομική απογραφή και την εν μια νυκτί αναθεώρηση του ΑΕΠ λίγο αργότερα ούτως ώστε να εμφανίσει μείωση του ελλείμματος.
Είχαν προηγηθεί οι θητείες των δύο τσάρων του ΠαΣοΚ κκ. Ι. Παπαντωνίου και Ν. Χριστοδουλάκη. Ο πρώτος ήταν ο υπουργός που «έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ», ο δεύτερος ήταν ο υπουργός που διαχειρίστηκε τον δημοσιονομικό εφιάλτη των Ολυμπιακών Αγώνων. Η σώρευση δανειακών υποχρεώσεων των δύο υπουργών της κυβέρνησης Σημίτη ανέρχεται για τον μεν κ. Παπαντωνίου σε περίπου 28,7 δισ. ευρώ για μια θητεία πέντε ετών, για τον δε κ. Χριστοδουλάκη σε 42,5 δισ. ευρώ για τα τριάμισι χρόνια κατά τα οποία κάθησε στην καρέκλα του υπουργού Εθνικής Οικονομίας.
Το σύνολο όλων αυτών των δανειακών υποχρεώσεων της τελευταίας 15ετίας ανέρχεται σε περίπου 260 δισ. ευρώ και εξ αυτών τα 200 δισ. είναι απαιτητά εντός της προσεχούς δεκαετίας, κατά την οποία στην Ελλάδα πρέπει πάση θυσίακυριολεκτικά- να γίνει η βιαιότερη δημοσιονομική προσαρμογή. Σε αυτές τις υποχρεώσεις προστίθενται και τα 27 δισ. που έχει δανειστεί ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου από τα τέλη του προηγούμενου έτους. Τα 20 δισ. από αυτά θα πρέπει να έχουν επιστραφεί στους πιστωτές το 2020.
Οι Ολυμπιακοί και οι σπατάλες
Τα στοιχεία καταδεικνύουν μια ζοφερή πραγματικότητα: οι ελληνικές κυβερνήσεις, ειδικώς από το 1996 και έπειτα, δανείζονταν αρχικώς με την επίφαση της ένταξης στην ευρωζώνη, εν συνεχεία με στόχο την ολοκλήρωση του τιτάνιου και, όπως αποδεικνύεται, δυσανάλογου για το μέγεθος της χώρας εγχειρήματος των Ολυμπιακών Αγώνων και εν τέλει, όπως απέδειξε η περίοδος διακυβέρνησης Καραμανλή, για την εξυπηρέτηση τρεχουσών αναγκών και χωρίς την παραμικρή διάθεση προσαρμογής στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της εποχής.
Η πρόβλεψη των «Financial Τimes» και η «περήφανη» απάντηση Αλογοσκούφη
Σαφή προειδοποίηση για την πορεία της ελληνικής οικονομίας αποτελούσε άρθρο των «Financial Τimes» που δημοσιεύθηκε πριν από δύο χρόνια με τίτλο «Ελλάδα: Τέλος εποχής για την ισχυρή ανάπτυξη».Ο αρθρογράφος Ραλφ Ατκινς σημείωνε ότι έρχεται καταιγίδα και η Ελλάδα κινδυνεύει να γυρίσει πολλά χρόνια πίσω,αλλά ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης απαντούσε με περισσή αλαζονεία ότι η χώρα βαδίζει τον δρόμο της ανάπτυξης! «Μέσα στην ΟΝΕ,μια νομισματική υποτίμηση δεν αποτελεί πλέον δυνατότητα διαφυγής. O κίνδυνος είναι ότι το μεγάλο βάρος της αναπόφευκτης διαδικασίας προσαρμογής θα πέσει στις μισθολογικές αυξήσεις, στις καταναλωτικές δαπάνες και στις επιχειρηματικές επενδύσεις» έγραφε προφητικά ο Ραλφ Ατκινς και κατέληγε με την πρόβλεψη ότι«μια κάθετη επιβράδυνση θα έχει ως αποτέλεσμα την έξοδο των ελλήνων εργαζομένων στη Δυτική Ευρώπη,για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1960». Απάντηση στο δημοσίευμα έδωσε την ίδια κιόλας ημέρα (!) με επιστολή του ο κ. Αλογοσκούφης.Με έπαρση ανέφερε ότι«παρά τη διεθνή οικονομική αναταραχή,η ανάπτυξη θα διαμορφωθεί το 2009 στο υψηλό επίπεδο του 3,3%» και καταλήγοντας κατακεραύνωνε τον αρθρογράφο που κινδυνολογούσε!
Τι είναι τα «ομόλογασκουπίδια»
Μετά την υποβάθμιση της Ελλάδας από τη Standard & Ρoor΄s την περασμένη Τρίτη, τα ελληνικά ομόλογα εντάχθηκαν, σύμφωνα με την αξιολόγηση αυτή, στην κατηγορία «junk bonds» ή «ομόλογα-σκουπίδια», όπως είναι η ακριβής μετάφραση του όρου. Πρόκειται για επισφαλείς τίτλους οι οποίοι εκδίδονται από κάποιο κράτος ή ιδιωτική επιχείρηση με χαμηλή πιστοληπτική αξιολόγηση. Αυτό σημαίνει ότι ο εκδότης είναι αφερέγγυος, οι τίτλοι ενέχουν μεγάλο πιστωτικό κίνδυνο και ως εκ τούτου πληρώνουν πολύ μεγάλο τόκο. Πρακτικά ως «ομόλογα υψηλού κινδύνου» αξιολογούνται τα ομόλογα επιχειρήσεων οι οποίες παρουσιάζουν προβλήματα ρευστότητας ή κρατών που βρίσκονται σε πολιτική αστάθεια ή αντιμετωπίζουν κίνδυνο χρεοκοπίας όπως χώρες της Αφρικής και της Ν. Αμερικής.
Τα «junk bonds» έγιναν ιδιαιτέρως δημοφιλή στις χρηματαγορές των ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1980 καθώς αυτού του είδους οι τίτλοι περιλαμβάνονταν σε σύνθετα ομόλογα (CDΟ) με σκοπό να προσφέρουν πολύ υψηλές αποδόσεις στους κατόχους τους, κυρίως επενδυτικές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες. Η εξάπλωση αυτών των «τοξικών τίτλων» οδήγησε στο χείλος της χρεοκοπίας πολλά αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ήταν εκτεθειμένα σε παρόμοιους τίτλους και προκάλεσε την κατάρρευση της Lehman Βrothers το 2008.

Ελληνική τραγική φάρσα η πολιτική ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου

Από Factorx | Κυρ. 04 Απρ 2010, 18:01 στην/στις κατηγορίες Επισημαίνουμε, Πρώτη Σελίδα.

Η πιο ελπιδοφόρα αλλαγή σήµερα είναι πως έχει εξαφανιστεί η µυστηριακή αύρα του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. [ ... ].

του James Petras*

Σε καθεμιά από τις τρεις αποφασιστικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της, η Ελλάδα ανακόπηκε από την πιθανότητα κοινωνικού μετασχηματισμού προς την πολιτική ανεξαρτησία και την ελευθερία από την ξένη κηδεμονία από κάποιο μέλος της οικογένειας Παπανδρέου. [ ... ]

`Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος: Μεταξύ επανάστασης και αντίδρασης

Στον απόηχο μιας από τις μεγαλύτερες αντιφασιστικές αντάρτικες νίκες στην Ευρώπη το ελληνικό αναντιστασιακό κίνημα, υποστηριζόμενο από περισσότερα από δύο εκατομμύρια πολίτες, προέλαυνε τον Οκτώβρη του 1944 για την απελευθέρωση της Αθήνας. Με πενιχρή υποστήριξη στο εσωτερικό της χώρας, ο Γεώργιος Παπανδρέου στηριζόταν στα πολεμικά αεροπλάνα και άρματα μάχης των Βρετανών ιμπεριαλιστών και στην εξόριστη δεξιά ελληνική μοναρχία. Ως πρωθυπουργός διέταξε τον αφοπλισμό της Αντίστασης και στήριξε τη στρατιωτική επίθεση των Βρετανών ενάντια σε χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές στην Πλατεία Συντάγματος της Αθήνας. Ο Παπανδρέου προΐστατο της στρατολόγηση ς πολλών πρώην συνεργατών των ναζί και μοναρχικών που χρηματοδοτούνταν, εξοπλίζονταν και διοικούνταν από Βρετανούς και Αμερικανούς στρατηγούς. Αργότερα υπηρέτησε ως υπουργός σε κυβερνήσεις που εξαπέλυσαν μια άγρια επίθεση στα μαζικά αριστερά λαϊκά κινήματα. Μετέτρεψαν μια χαρούμενη στιγμή, τη στιγμή της απελευθέρωσης της χώρας από τους ναζί, σε έναρξη μιας άθλιας περιόδου άγριας καταστολής και αποκατάστασης όλων των αποβρασμάτων της ανώτερης τάξης της προπολεμικής Ελλάδας και των Φιλοναζί συνεργατών τους. Η Ελλάδα μετατράπηκε σε χώρα υποτελή των ΗΠΑ και κυβερνήθηκε από επιδοτούμενα από το εξωτερικό πλουτοκρατικά αστυνομικά καθεστώτα που διατηρήθηκαν στην εξουσία αυξάνοντας την ξένη κηδεμονία.

Ανδρέας Παπανδρέου: Το κληρονομικό δικαίωµα

Επακόλουθο της μετάβασης από τη στρατιωτική δικτατορία της περιόδου 1967-1974 ήταν η άνοδος στην εξουσία της ελληνικής Δεξιάς που διατήρησε ένα μεγάλο μέρος του , παλιού κρατικού μηχανισμού και στήριξε μια πλούσια αλλά δυσλειτουργική κυρίαρχη τάξη η οποία ζούσε από τις χρηματικές μεταβιβάσεις της ΕΟΚ. Η λεηλασία των κρατικών πόρων, η πτώχευση των περισσότερων εταιριών του ιδιωτικού τομέα, η καθυστέρηση της γεωργίας, η κλειστή και αυταρχική φύση των δημόσιων και ιδιωτικών θεσμών, οδήγησαν τη μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των φοιτητών, των αγροτών και των ανέργων να δώσουν το 1981 μια εντυπωσιακή εκλογική νίκη στον Ανδρέα Παπανδρέου. Το άθροισμα των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ ξεπέρασε το 60% και παρείχε μια ξεκάθαρη πλειοψηφία που νομιμοποιούσε το μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας. Επιπλέον, το πρόγραμμα του Α. Παπανδρέου υποσχόταν «κοινωνικοποίηση της οικονομίας, εκσυγχρονισμό της υπαίθρου και σπάσιμο της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Ειδικότερα υποσχόταν την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ και την ακύρωση της συμφωνίας για τις στρατιωτικές Βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Με δεδομένο τον κατακερματισμό, το σπασμένο ηθικό και την παρακμή της Δεξιάς, η αντιπολίτευση στην επιλογή για μια σοσιαλιστική πρόοδο ήταν ελάχιστη. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την υψηλή χρέωση του ιδιωτικού τομέα στις κρατικές τράπεζες, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν χρειαζόταν καν τη νομοθεσία για να τις απαλλοτριώσει. Μπορούσε να ζητήσει αποπληρωμή των δανείων τους ή τα κλειδιά των εταιριών.

Ο Παπανδρέου [ ... [πρόσφερε νέα δάνεια, παρέγραψε χρέη και επενέβη για να αποκαταστήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία, βγάζοντας στο σφυρί υπερχρεωμένες εταιρίες. Εκείνη την εποχή ήμουν σύμβουλός του. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν κοινωνικοποιούσε τις χρεωμένες εταιρίες, απάντησε πως «λόγω της κρίσης δεν είναι η ώρα κατάλληλη για να μετασχηματίσουμε την οικονομία. πρέπει να περιμένουμε μέχρι η οικονομία να σταθεί στα πόδια της..

Όταν του απάντησα πως εκλέχτηκε για να αλλάξει το σύστημα, ακριβώς λόγω αυτής της κρίσης και πως όταν αποκατασταθεί ο καπιταλισμός η πολιτική και οικονομική αντιπολίτευση θα είναι πιο σθεναρή, ανταπάντησε ότι «η οικονομία είναι πολύ αδύναμη για να στηρίξει ένα σοσιαλιστικό καθεστώς» και πρόσθεσε πως «η εργατική τάξη ενδιαφέρεται μόνο για την κατανάλωση και όχι για επενδύσεις στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας..

Στην πράξη, ο Α. Παπανδρέου αποκατέστησε τον καπιταλισμό, παρά τις συνθήκες κατάρρευσης που αυτός αντιμετώπιζε, αυξάνοντας, προοδευτικά, το δημόσιο χρέος. [ ... ]Δημαγωγώντας ο Παπανδρέου διατήρησε τις Βάσεις. Ακόμα χειρότερα, παρέμεινε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, αποδεχόμενος μεταβιβάσεις και δάνεια ως αντάλλαγμα για τη μείωση των εμπορικών περιορισμών. [ ... ]Ο Παπανδρέου χρησιμοποίησε τις μεταβιβάσεις της ΕΟΚ για να εξαγοράσει ψήφου; μέσω επιδοτήσεων στους αγρότες, βραχυπρόθεσμων κερδών στις αμοιβές των εργαζόμενων και τεράστιων παραγραφών χρεών και δανείων που παρείχε στις επιχειρηματικές ελίτ. Τα ελλείμματα και τα χρέη αυξήθηκαν, ενώ ο παραγωγικός μηχανισμός μαράζωσε προκειμένου να στηρίξει την κατανάλωση. Η κηδεμονία ήταν η «εναλλακτική» λύση που επέλεξε ο Παπανδρέου αντί για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. [ ... ] Ενώ ενώπιον μαζικών συγκεντρώσεων ο Α. Παπανδρέου κατάγγελλε το ΝΑΤΟ, διαβουλευόταν σε εβδομαδιαία βάση με τον πρέσβη των ΗΠΑ [ ... ] .

Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησής του (1982-1984) όταν διηύθυνα το Κέντρο Μεσογειακών Σπουδών και ήμουν ανεπίσημος σύμβουλός του, έφευγα από την πίσω πόρτα του σπιτιού του στο Καστρί, την ώρα που από την μπροστινή έμπαινε ο πρέσβης των ΗΠΑ. Μετά από κάποιο διάστημα συνειδητοποίησα πως δανειζόταν την κριτική της Αριστεράς για να δικαιολογήσει δεξιές πολιτικές. Στην πρακτική, αυτή είχε γίνει βιρτουόζο; της εξαπάτησης. Πρόσφατα, ένας αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μου είπε ότι προτιμά τον Γεώργιο Παπανδρέου τον νεώτερο από τον πατέρα του: Προωθεί τις ίδιες πολιτικές, μου είπε, χωρίς τη δημαγωγία του πατέρα του…».

Με τα χρόνια η κενή ρητορική του Ανδρέα και η φιλονατοϊκή του πρακτική μετέτρεψαν μια ολόκληρη γενιά στρατευμένων σοσιαλιστών σε κυνικούς οπορτουνιστές και κοινωνικούς αναρριχητές[ ... ]

Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος: Η ιστορία ως φάρσα (τρίτη φορά)

Όπως και οι προκάτοχοι της οικογένειάς του ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη τον Οκτώβρη του 2009 εν μέσω της πιο βαθιάς παγκόσμιας κρίσης που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός μετά από τη δεκαετία του 1930. Η ελληνική δημοσιονομική κατάσταση ήταν βυθισμένη, η οικονομία σε ελεύθερη πτώση.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ο Παπανδρέου υποσχέθηκε ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος ευημερίας και προτεραιότητα στις επενδύσεις στον κοινωνικό τομέα, στη δημόσια υγεία, παιδεία και στην αντιμετώπιση της φτώχειας. Όταν ανέλαβε την εξουσία, πιστός στην παράδοση των Παπανδρέου, έκανε μεταβολή. Παρέδωσε την ελληνική κυριαρχία και τη διακυβέρνηση στα χέρια της Μέρκελ, του Σαρκοζί, του Ομπάμα και του ΔΝΤ. Αυτοί διέταξαν τα πιο δρακόντεια μέτρα στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία.

Υιοθέτησε μια αγανακτισμένη στάση ισχυριζόμενος ότι «ανακάλυψε» πως το ελληνικό δημόσιο ταμείο ήταν άδειο και η χώρα υπερχρεωμένη και πως η μόνη λύση ήταν να πετσοκόψει το βιοτικό επίπεδο μειώνοντας τους μισθούς, τα κοινωνικά προγράμματα και τις συντάξεις προκειμένου να πληρωθούν. οι ξένοι τραπεζίτες. Όπως και οι προκάτοχοι συγγενείς του, δεν κατέβαλε καμιά προσπάθεια να συλλέξει τους φόρου; από τους πλούσιους; ή να επιβάλει εμπάργκο στους μυστικούς ξένους λογαριασμούς των τραπεζιτών, των στελεχών των εταιριών, των πλοιοκτητών, των κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου, των συµβούλων και των µμεσαζόντων που έκαναν απάτες δισεκατομμυρίων ευρώ εις βάρος των Ελλήνων φορολογούµενων και συνταξιούχων. Δεν κατέβαλε καµία προσπάθεια να εξοφληθούν τα χρέη του ιδιωτικού τοµέα προς τους κρατικούς χρηματοδοτικούς; οργανισµούς. Αντίθετα, στράφηκε στους απατεώνες της Γουόλ Στριτ Goldman & Sachs για συµβουλές και υποστήριξη, εκείνους που το 2001 διευκόλυναν τη λεηλασία των δηµόσιων δανείων για ιδιωτικό όφελος. [ ... ]

Αντί για ευκαιρία ο Οκτώβρης μετατράπηκε σε εφιάλτη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου και τα κοινοβουλευτικά ροµπότ της προχώρησαν πολύ πιο πέρα ακόµα κι από τις προηγούµενες δεξιές κυβερνήσεις στη διάβρωση του βιοτικού επιπέδου, παρέδωσαν το σχεδιασµό, τη διεύθυνση και την επιβολή της οπισθοδροµικής κοινωνικο οικονοµικής πολιτικής στην Ε.Ε. και την Ουάσιγκτον, που για να υπερασπιστούν τις δικές τους οικονοµικές ελίτ είναι αποφασιοµένοι να αποµυζήσουν και την τελευταία ρανίδα αίµατος των Ελλήνων εργαζόµενων.

Η τραγωδία ενός λαού …

Η πολιτική ιστορία της οικογένειας Παπανδρέου αποτελεί µια ελληνική τραγική φάρσα. Είναι η τραγωδία ενός λαού που πολέµησε ενάντια στους ναζί και τους συνεργάτες τους για να δεχτεί την επίθεση των νέων Αγγλο-αµερικανών κυρίαρχων. Είναι η τραγωδία του ηρωικού φοιτητικού αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973 ενάντια στην αµερικανοστήριχτη στρατιωτική δικτατορία που κατέληξε µάρτυρας της ανόδου ενός ψευδολαϊκιστή δηµαγωγού, του Α. Παπανδρέου ο οποίος υποσχέθηκε δηµοκρατικό σοσιαλισµό και κατέληξε στην κοινωνικοποίηση των προσωπικών χρεών των καπιταλιστών κλεπτοκρατών. Και τώρα, ο τελευταίος, ας ελπίσουµε, στη σειρά των κολάκων των ιµπεριαλιστών, ο Γ. Παπανδρέου, που υποσχέθηκε προοδευτικές αλλαγές αλλά εφάρµοσε οπισθοδροµικές πολιτικές, παρέδωσε τα κλειδιά της εξουσίας στους υπερατλαντικούς ιµπεριαλιστές επιτηρητές του.

Πέρα από την πολιτική ιδιοσυγκρασία της Ελλάδας η ιστορία των ελληνικών σοσιαλδηµοκρατικών κυβερνήσεων περιγράφει τον ιστορικό τους ρόλο ως σωτήρων του καπιταλισµού σε περιόδους κρίσης του. [ ... ] Η πιο ελπιδοφόρα αλλαγή σήµερα είναι πως έχει εξαφανιστεί η µυστηριακή αύρα του Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. [ ... ].

* Ο James Petras είναι οµότιµοs Kαθnynτής Κοινωνιολογίας στο State university της Νέας Υόρκns.

Από το http://www.e-dromos.gr/

ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ

Αυτή τη φορά η «Δεξιά» πρέπει να «ντουφεκίσει» τους «δοσίλογους»

Από Factorx |

Αυτή η χρεωκοπημένη, ενοχική κι ένοχη ΝΔ ας πάει στα τσακίδια μαζί με το ΠΑΣΟΚ

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης

Εργολάβοι, καναλάρχες, «δημοσιογραφικά» πεκινουά και πολιτικοί – εργοδηγοί των νταβαντζήδων, βλέπουν το σύστημα τους να ξηλώνεται, σαν παλιό «Τράμπαντ» που του ‘σπασε το χειρόφρενο. Κι αυτοί είναι μέσα. Κι όπως πάει ακυβέρνητο στην κατηφόρα και χοροπηδάει στις λακκούβες της χρεωκοπίας, του φεύγουν ρόδες, τάσια, κρεμασμένες πόρτες. Ότι φάγανε κι ήπιανε τους έχει ανέβει στο λαιμό κι ο γκρεμός χάσκει.

Έτσι είναι, σήμερα πίνεις τον εσπρέσσο στη «Βιβλιοθήκη» με το μικρό δαχτυλάκι τεντωμένο και τώρα ξαφνικά, όχι μόνο στέρεψε το κρατικό χρήμα που δανειζόντουσαν 30 χρόνια τα κορόϊδα για να στ’ ακουμπάνε αλλά σε πήρανε και χαμπάρι, «αριστερέ» και «δεξιέ» μου εργολάβε, προμηθευτή και διανοούμενε. Κι απ’ έξω θα γυρίζουν σε λίγο με τις μαλτεζόπλακες και τους λοστούς στα χέρια οι νοικοκυραίοι, που ως γνωστόν, έχουν πιο βαρύ χέρι από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και τους φίλους της Ρούπα.

Η απονομιμοποίηση των πορτιέρηδων των ξένων, του ΠΑΣΟΚ – μπαρόκ, γίνεται πια με την ώρα. Δεν θα φύγουν ομαλά, διαπιστώνοντας την φθορά και προσφεύγοντας σ’ εκλογές. Θα μπει ο Γιώργος νύχτα στο κανώ και πριν ανοιχτεί στο πέλαγος θα πετάξει τα κλειδιά στην παραλία. Γι’ αυτό πήγε στο Καστελόριζο, γιατί από κει είναι πιο κοντά. Αναγνώριση έκανε.

Μαζί τους θα ξηλωθεί όλο το κάλπικο σύστημα της κλεπτοκρατίας με το ψευδοαριστερό φτιασίδι.

Οι μάζες που θα βρεθούν στο δρόμο και θα μάθουν, ήδη μαθαίνουν, την πικρή αλήθεια, τα εκατομμύρια που ξαφνικά θα πρέπει να ζήσουν όπως οι πατεράδες ή κι οι παππούδες τους, χωρίς να ‘χουν μάθει έτσι, θα βγουν έξω και θ’ ανοίξουν κεφάλια. Δεν θα ‘ναι φρικιά των Εξαρχείων πια αλλά ο Μπάμπης, ο πρώην συμβασιούχος από την Αγία Παρασκευή με τις μπλοκαρισμένες κάρτες, το απλήρωτο ρεύμα και την γυναίκα που πακετάρει να πάει στην μάνα της.

Και όλα αυτά που γίνονται δεν τα βλέπουμε κι ακούμε μόνο εμείς, αδέρφια. Δεν συμβαίνουν μεταξύ μας, δεν βριζόμαστε στα βουβά, μην ξεφτιλιστούμε στους γείτονες.

Το νεοοθωμανικό φασισταριό ακούει, βλέπει και κρατάει λεπτομερείς σημειώσεις με τις πομπές και τις αδυναμίες μας. Μάθανε ότι μπορούν να γαμήσουν κι είναι έτοιμοι να σπάσουν την πόρτα.

Όλο αυτό τρέχει. Τόσο γρήγορα που οι εξελίξεις μπορούν να γίνουν έκρηξη. Το ‘πε και το ψηλό παιδί από τη Μινεσότα: να κάνουμε την κρίση ευκαιρία. Ναι, είναι ευκαιρία να απαλλαγούμε ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.

Απ’ όλη την ηγεσία, ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο μόνος που δεν είναι συνένοχος. Κι επιπλέον ο μόνος που ήταν ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ, κόντρα στο κόμμα – τρακαδόρο, τον γραφειοκρατικό βροντόσαυρο του ΠΑΣΟΚ, κόντρα στην δουλόφρονα ενοχική δεξιά και κόντρα στη διεφθαρμένη πολιτικά ορθή «Αριστερά». Το πλήρωσε. Άντεξε. Δικαιώθηκε. Δεν χρωστάει σε κανέναν.

Αυτός λοιπόν θα πάρει τον βούρδουλα. Αυτός θα πιάσει τον δαυλό και θα καυτηριάσει τις μολυσμένες πληγές της Πατρίδας.

Ας σηκωθούμε όρθιοι κι ας δούμε κατάματα την μία και μόνη αλήθεια. Κομμάτι αυτού του μπαταρισμένου σαράβαλου που διαλύεται στην κατηφόρα της κρίσης είναι και η Νέα Δημοκρατία που ξέραμε.

Η γραφειοκρατία των μπιζιμπόντηδων του Κολωνακίου, οι βένετοι του ρουσφετιού, τα τσανάκια των «τζακιών», της μικροκομματικής και παλαιολιθικής πεπατημένης.

Αυτή τη Νέα Δημοκρατία έφτυσαν στα μούτρα οι εκατοντάδες χιλιάδες που εξέλεξαν συντριπτικά τον Αντώνη.

Σ’ αυτή τη Νέα Δημοκρατία γύρισαν στις εθνικές εκλογές την πλάτη τόσοι ψηφοφόροι κι έκατσαν σπίτι τους.

Όλη αυτή η πολιτικάντικη σαβούρα είναι μέσα στο σαράβαλο που διαλύεται στην κατηφόρα προς το γκρεμό. Ο Αντώνης όχι. Δεν τον αφορά.

Αυτός πάει αντίθετα, κόντρα. Ανεβαίνει την ανηφόρα, με τα πόδια, σταθερά και πίσω του και πλάϊ του στοιχημένοι οι απλοί άνθρωποι. Γιατί αυτοί είναι η παράταξη, αυτοί όλοι είναι η αληθινή κεντροδεξιά. Όχι οι γιοί κι η κόρες του πατέρα τους, όχι τα ψωρόσκυλα γύρω από το τραπέζι των νταβαντζήδων, όχι οι γλείφτες των καθαρμάτων των ΜΜΕ, που έχουν εφεύρει νέο είδος «ενημέρωσης»: αυτή που γίνεται με σηκωμένο το σακάκι.

Λοιπόν αυτή η χρεωκοπημένη, ενοχική κι ένοχη Νέα Δημοκρατία ας πάει στα τσακίδια. Θα της αλλάξουμε τα μέσα έξω.

Μαζί με τα σύμβολα της κλεπτοκρατίας, του μπαταξίδικου βαλκανικού «σοσιαλισμού» και της εθνομηδενιστικής πολιτικής ορθότητας του ΠΑΣΟΚ και της κολωνακιώτικης αριστεροσύνης, ας πάει στα τσακίδια κι ο εσμός των φλώρων, των διεφθαρμένων θυγατέρων, των «κολλητών» της «Δεξιάς» ντεμί σεζόν.

Αυτή τη φορά όμως η παράταξη, ο Αντώνης, πρέπει να «ντουφεκίσει» τους δοσίλογους.

Η Κεντροδεξιά που έφερε σε πέρας τον Εμφύλιο, αναζητώντας απεγνωσμένα δυνάμεις και συμμαχίες να τις αντιπαρατάξει στην κομμουνιστική εξέγερση, αγκάλιασε και αποενοχοποίησε καθάρματα. Εκτός από τον Πούλο και ελάχιστους άλλους προδότες, κουκουλοφόρους, γερμανοτσολιάδες και μαυραγορίτες, η συντριπτική πλειοψηφία των δοσιλόγων αναβαπτίσθηκε και «δικαιώθηκε» από το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό κράτος.

Έτσι η παράταξη «απονομιμοποιήθηκε» στην συνείδηση ικανής μερίδας έντιμων πατριωτών κι έδωσε ένα ηθικό και πολιτικό όπλο στην άλλη πλευρά.

Η ατιμωρησία κι επιβράβευση, σε πολλές περιπτώσεις, των δοσιλόγων, δημιούργησε ένα ηθικό μειονέκτημα, μια ενοχή, που μαζί με την σταδιακή κυριαρχία της Αριστεράς στα ΜΜΕ, την τέχνη και την παιδεία, οδήγησε στην μετεξέλιξη της παράταξης σε μια άνευρη, κοσμοπολιτική κι ενοχική Δεξιά. Διστακτική, χωρίς ιδεολογική ραχοκοκαλιά. Μια παράταξη που αισθανόταν και φερόταν ως τώρα συμπλεγματικά απέναντι στους πολιτικούς της αντιπάλους.

Η δύναμη του Αντώνη είναι τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων.

Το καθεστώς θα προσπαθήσει να τον κάνει συνένοχο, έστω και τώρα. Θα προσπαθήσουν να τον ανεβάσουν στο σαράβαλο τους. Θα προσπαθήσουν, μάταια, να ελέγξουν την Πτώση. ΄Ότι κι αν κάνουν, ο Γιώργος και τα γκρίζα κουστουμάκια της κυβέρνησης του θα φύγουν νύχτα. Μαζί τους θα πακετάρουν οι μπετατζήδες, οι δούλοι και τ’ «αφεντικά».

Τότε θα ‘ρθεί η ώρα του. Θ’ απευθυνθεί απευθείας στο Λαό. Χωρίς ενδιάμεσους.

Το καθεστώς τρομοκράτησε τους ανθρώπους, εκείνος πρέπει να τους δώσει όραμα, δύναμη. Οι άνθρωποι χρειάζονται πρώτ’ απ’ όλα κουράγιο. Και θα τους το δώσει.

«Ντουφέκισε» τους δοσίλογους.

Πάρε το ηθικό πλεονέκτημα κι ο κόσμος θα ξεχυθεί και θα γίνει ποτάμι.

Στο σβέρκο, λοιπόν και στ’ αζήτητα της Ιστορίας.

Εμείς μόνο μπροστά και μόνο επάνω.

Δώσε μόνο το ρυθμό.

Δανεισμός: Το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους;

Από Factorx |

Το ζήτημα που αναδεικνύει σήμερα (20-4-2010) με το πρωτοσέλιδό του ο Ελεύθερος Τύπος είναι πολύ σημαντικότερο από ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Αν υπάρχει δόλος και όχι απλή ανοησία (πόση πια;), τότε, τα καταγγελλόμενα είναι, χωρίς υπερβολή και εφόσον βέβαια ευσταθούν, το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως, ίσως, του ελληνικού κράτους, καθώς αποτέλεσε τον πυρήνα του μηχανισμού, με τον οποίο εκτοξεύθηκαν τα spreads στα ύψη και οδηγήθηκε η χώρα στο χείλος της χρεωκοπίας.

Για να γίνει κατανοητό το σκάνδαλο στο ευρύ κοινό, πρέπει να καταλάβει πρώτα κανείς πώς λειτουργεί η υποτιμητική κερδοσκοπία, το λεγόμενο «σορτάρισμα» (από το αγγλικό short selling, βραχεία πώληση) των ομολόγων.

Αυτό συμβαίνει με τον εξής τρόπο: Ο απλός επενδυτής όταν πουλάει, πουλάει ομόλογα που έχει. Αντιθέτως, ο κερδοσκόπος, πουλά ομόλογα που δεν έχει και τα οποία πρέπει να τα βρει και να τα παραδώσει στον αγοραστή μέσα σε συγκεκριμένη προθεσμία μερικών ημερών. Αν μέσα σε εκείνες τις ημέρες, που έχει περιθώριο ο πωλητής-κερδοσκόπος, τα ομόλογα χάσουν σε αξία, τότε αυτός μεν θα τα αγοράσει σε χαμηλότερη αξία, όμως θα τα παραδώσει στον τελικό αγοραστή τους στην αξία που αρχικά συμφωνήθηκε.

Αν δηλαδή συμφωνήσει να πουλήσει με το spread στα 250 (υψηλότερη αξία ομολόγου) και βρει να αγοράσει ομόλογα, μερικές ημέρες μετά, όταν το spread είναι στα 350 (χαμηλότερη αξία ομολόγου), ο κερδοσκόπος θα επωφεληθεί από τη διαφορά των 100 μονάδων βάσης (δηλαδή: 1% επί του κεφαλαίου). Θα έχει κερδίσει δηλαδή 1% επί της αξίας των χρημάτων του μέσα σε ελάχιστες ημέρες. Όταν παίζονται κάμποσα δις ευρώ καθημερινά, προκύπτουν μεγάλα ποσά από τη διαφορά των τιμών.

Με απλά λόγια δηλαδή, ο κερδοσκόπος συμφωνεί να πουλήσει ακριβά κάτι που δεν έχει, και ψάχνει μετά να αγοράσει αυτό το κάτι πιο φθηνά, για να το δώσει στον αγοραστή του. Αυτό είναι όλη η περίφημη κερδοσκοπία.

Το στοιχείο κλειδί σε αυτό το μηχανισμό κερδοσκοπίας αποτελεί, προφανώς, η δυνατότητα του πωλητή να παραδώσει τα ομόλογα, που συμφώνησε να πωλήσει, μερικές ημέρες μετά τη συμφωνία πώλησης. Αν αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει, δεν υπάρχει τότε η δυνατότητα υποτιμητικής κερδοσκοπίας.

Τώρα ας δούμε τι ακριβώς συνέβη στην περίπτωσή μας.

Μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, το χρονικό περιθώριο για να παραδοθούν τα πωλούμενα ομόλογα στους αγοραστές τους ήταν 3 ημέρες (το λεγόμενο Τ+3). Οι κερδοσκόποι δηλαδή μπορούσαν να περιμένουν (ή να προκαλέσουν) να πέσει η τιμή των ομολόγων (να ανεβεί, δηλαδή, το spread) για τρεις ημέρες, χρονικό διάστημα όχι πολύ μεγάλο.

Στις 22 Οκτωβρίου 2009, η Τράπεζα της Ελλάδος έδωσε τη δυνατότητα οι τρεις αυτές ημέρες να γίνουν δέκα (Τ+10). Δηλαδή, έδωσε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια και δυνατότητες στην υποτιμητική κερδοσκοπία, δίνοντας στην ουσία το σύνθημα για το κερδοσκοπικό πάρτυ!

Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, έγινε κάτι ακόμη χειρότερο: Η Τράπεζα της Ελλάδος αποφάσισε να μην επιβάλλονται κυρώσεις σε όποιον κερδοσκόπο δεν έδινε τα ομόλογα στον αγοραστή τους μετά τη λήξη των δέκα ημερών! Όχι μόνον δηλαδή είχαν όλον τον καιρό να κάνουν πάρτυ με τα ομόλογα, αλλά μπορούσαν να το κάνουν χωρίς κανένα ρίσκο! Αν δεν έπεφτε η τιμή των ομολόγων (αν δεν ανέβαιναν τα spreads), τότε αυτοί απλούστατα δεν έδιναν ποτέ στον αγοραστή ομόλογα και δεν είχαν, συνεπώς, απολύτως τίποτα να φοβούνται ή να χάσουν σε περίπτωση που δεν είχε πιάσει η κερδοσκοπική τους τακτική! Μονά ζυγά δικά τους, win-win παιχνίδι για τους κερδοσκόπους, lose-lose για τα ελληνικά ομόλογα!

Υπό αυτές τις συνθήκες, όποιος ήθελε να κρατήσει ελληνικά ομόλογα και να μην τα πουλήσει, θα έπρεπε να είναι ένας πραγματικός ήρωας-«χασοσκόπος» στο πάνθεον των απανταχού Φιλελλήνων. Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος έλεγε, στην ουσία: «κερδοσκόπησε χωρίς ρίσκο, μπορείς!»

Το εξωφρενικότερο είναι ότι αυτές οι δύο αποφάσεις δεν πάρθηκαν με Πράξη του Διοικητική της Τράπεζας της Ελλάδος, Γ. Προβόπουλου, όπως ήταν το νόμιμο, αλλά με απλές εντολές της Διεύθυνσης Οργάνωσης της ΤτΕ. Η δυνατότητα που δόθηκε δηλαδή στους κερδοσκόπους να κάνουν το πάρτυ ήταν παράνομη! Η παράνομη αυτή κατάσταση επιχειρήθηκε να νομιμοποιηθεί με την υπʼ αριθ. 158/10-2-2010 Πράξη του Διοικητή της ΤτΕ, την οποία δεν θα υπέγραφε ο ίδιος ο Προβόπουλος, αλλά ο υποδιοικητής Ι. Παπαδάκης. Ούτε όμως αυτή η πράξη υπογράφηκε ποτέ και η προθεσμία 10 ημερών για να κερδοσκοπήσουν στα ομόλογα χωρίς ρίσκο έμεινε παράνομη. Νόμιμη εξακολουθούσε να είναι η προθεσμία των τριών ημερών.

Η δυνατότητα για το κερδοσκοπικό πάρτυ συνεχίστηκε μέχρι τις 8 Απριλίου 2010, οπότε μειώθηκε η κερδοσκοπική προθεσμία στη μία ημέρα και αποτράπηκε σχεδόν πλήρως η δυνατότητα κερδοσκοπίας. Ήταν όμως πια πολύ αργά. Ήδη τα ελληνικά ομόλογα είχαν καταρρεύσει.

Πριν θέσουμε τα αμείλικτα ερωτήματα, μια τελευταία λεπτομέρεια από το ρεπορτάζ του Ε.Τ. (δείτε το στο σύνδεσμο http://theamapati.wordpress.com/2010/04/20/respect/) : Η αύξηση της κερδοσκοπικής προθεσμίας από τρεις σε δέκα ημέρες έγινε μετά από αίτημα της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών που υποβλήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2009, την επομένη των εκλογών!

Και τώρα τα αμείλικτα ερωτήματα:

- Γιατί ουδέποτε δέχθηκε να νομιμοποιήσει ο Προβόπουλος, αλλά ούτε και ο υποδιοικητής Παπαδάκης, την κερδοσκοπική Κερκόπορτα με την υπογραφή του;

- Πώς ένας απλός Διευθυντής της Διεύθυνσης Οργανωτικού της ΤτΕ να ανοίξει την Κερκόπορτα για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, αντίθετα με τους ισχύοντες κανονισμούς;

- Ήταν δυνατόν να ενεργήσει με τόσο εξόφθαλμα αρνητικό τρόπο υπέρ των κερδοσκόπων ένας απλός διευθυντής χωρίς να έχει κάποια άνωθεν κάλυψη, η οποία προφανώς δεν ήταν από τον Διοικητή του;

- Αν ευσταθεί αυτός ο συλλογισμός, ποια μπορεί να ήταν αυτή η άνωθεν κάλυψη;

- Πόσο άσχετοι μπορεί να είναι στην κυβέρνηση για να μην ξέρουν ότι αυτή η κερδοσκοπική προθεσμία των δέκα ημερών και η άρση των κάθε είδους κυρώσεων προς τους κερδοσκόπους για την παραβίασή της, ήταν ακριβώς αυτός ο μηχανισμός πάνω στον οποίον στηρίχθηκε η κερδοσκοπική επίθεση κατά της χώρας;

- Εάν, έστω, οι της κυβέρνησης ήταν άσχετοι, κανένας Χριστοδούλου και λοιποί αρμόδιοι περί τα ομόλογα, δεν φρόντισε να τους ενημέρωσε για το πώς γίνεται το κερδοσκοπικό παιχνίδι;

- Ο πρωθυπουργός, που κήρυξε διεθνή πόλεμο κατά των κερδοσκόπων, δεν γνώριζε ότι η υπονόμευση γινόταν μέσα στη χώρα του από την παράνομη πρακτική της Τράπεζας της Ελλάδος να θέτει την κερδοσκοπική προθεσμία στις δέκα ημέρες, καταργώντας μάλιστα και το κερδοσκοπικό ρίσκο;

- Ο πρωθυπουργός δεν ήξερε δηλαδή ότι η μάχη κατά των κερδοσκόπων μπορούσε να κερδηθεί μέσα στην Αθήνα, επιβάλλοντας την τήρηση ενός τόσο δα απλού κανονισμού στις συναλλαγές με ομόλογα;

- Το πιο αμείλικτο ερώτημα: Γιατί η Ελληνική Ένωση Τραπεζών ζήτησε το άνοιγμα της κερδοσκοπικής Κερκόπορτας ακριβώς την επομένη των εκλογών;

- Και το τελευταίο ερώτημα: Μήπως τώρα πια, υπό το πρίσμα όλων των παραπάνω ενεργειών, αποκτούν άλλο νόημα οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με τα στελέχη της Goldman Sachs, στις οποίες ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε;

Κύριοι του ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς για σας, το σενάριο της απλώς ανόητης διαχείρισης του δημόσιου χρέους εξασθενίζει δραματικά. Η ανοησία γίνεται σιγά-σιγά η «ευνοϊκή» (λέμε τώρα…) εκδοχή για σας…

Επώνυμος

Γιατί πρέπει να υποβληθεί πρόταση μομφής εναντίον της Κυβέρνησης

Από Factorx |

Από μια αγόρευση στη Βουλή: «..συζητούμε σε αυτή την αίθουσα πρόταση δυσπιστίας για την κυβέρνησή σας. Και να σας ενημερώσω ότι η πρόταση δυσπιστίας έχει να κάνει με τη δυσαρέσκεια του Ελληνικού λαού. Δυσαρέσκεια για την πολιτική της κυβέρνησής σας. ..Μια πολιτική, σε πλήρη δυσαρμονία με τις προσδοκίες του λαού, με τις υποσχέσεις σας, με τις αλλαγές που συντελούνται στον κόσμο, αλλά και τις πραγματικές δυνατότητες του ελληνισμού.… με τα οικονομικά σας μέτρα, αφαιρείτε πόρους, εισόδημα, συντάξεις από τους εργαζόμενους, τις γυναίκες, τα μεσαία και φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας … . Αποφασίσατε την αύξηση των ορίων ηλικίας για τις γυναίκες, τη μείωση των συντάξεων… Μπορεί σήμερα η .. κοινοβουλευτική σας πλειοψηφία να απορρίψει την πρόταση δυσπιστίας που έχουμε καταθέσει, αλλά στην συνείδηση του Ελληνικού λαού, στην συνείδηση όλων των Ελλήνων, η πρότασή μας έχει ήδη εγκριθεί με συντριπτική πλειοψηφία.»

Δε θα το πιστέψετε, αλλά αυτά τα έλεγε στη Βουλή ο κ. Παπανδρέου στις 28 Μαρτίου 2008! Είχε καταθέσει πρόθεση μομφής εναντίον της Κυβέρνησης Καραμανλή, που είχε εκλεγεί το Σεπτέμβριο του 2007!

Αν ο κ. Παπανδρέου έλεγε αυτά για την Κυβέρνηση Καραμανλή, τότε τι πρέπει να πούμε σήμερα για τον ίδιο και την Κυβέρνησή του;

Από το «λεφτά υπάρχουν» στο Δ.Ν.Τ.!

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου , μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Εξασφάλισε αυτό για το οποίο πολλοί μοχθούν, αλλά λίγοι το καταφέρνουν: θα μείνει στην ιστορία! Ύστερα από έξι μήνες διακυβέρνησης, οδηγεί τη χώρα στο ΔΝΤ, δηλαδή στην πτώχευση! Ποιος να το πίστευε! Στ’ αυτιά του ελληνικού λαού θ’ αντηχεί ακόμα το: «λεφτά υπάρχουν»! Ας δούμε, λοιπόν, πως φτάσαμε ως εδώ:

Διάβασα με προσοχή: το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, την ομιλία και τη συνέντευξη τύπου του κ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ και την ομιλία στην Αθήνα. Χαρά στο κουράγιο μου θα πείτε. Πουθενά, δε έλεγε πως όταν γίνει Πρωθυπουργός:

-Θα αυξήσει τον ΦΠΑ κατά 2 μονάδες

-Θα περικόψει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων

-Θα μειώσει τις συντάξεις και θα αυξήσει τα όρια ηλικίας

-Ότι θα αυξήσει τους άμεσους φόρους

-Ότι θα αυξήσει το φόρο στα καύσιμα

-Ότι θα καταργήσει το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης

-Ότι θα ψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση των μεταναστών

-Ότι δεν υπάρχουν λεφτά

-Ότι θα οδηγήσει τη χώρα στο ΔΝΤ

Υπήρχαν τελικά λεφτά ή όχι;

Θα αντιπαραθέσετε ότι παρέλαβε μεγαλύτερο έλλειμμα απ’ όσο περίμενε και την οικονομία σε χειρότερη κατάσταση. Αν, έτσι ήταν τα πράγματα τότε;

Που βρήκε 1.5 δις για το επίδομα αλληλεγγύης; ( οι περικοπές στο δημόσιο που θα του αποφέρουν περίπου τα ίδια!)

Που βρήκε 1.3 δις για να πληρώσει το τελευταίο δίμηνο του 2009 επιστροφές φόρων;

Που βρήκε πρόσθετα 2 δις για την επιχορήγηση των Ασφαλιστικών Ταμείων για το 2009;

Γιατί ανέβαλλε τη ρύθμιση για τους ημι-υπαίθριους και την επανέφερε μετά εξάμηνο;

Γιατί η κα. Κατσέλη κατήργησε τη φορολόγηση των σκαφών;

Γιατί ο κ. Ανωμερίτης μοίρασε 80 εκατ. σε 300 εργαζομένους στον ΟΛΠ (δεν έχει σημασία το ποσό. Είναι ενδεικτικό της νοοτροπίας)

Γιατί έδωσε παράταση μέχρι της 15-1-2010 στα τέλη κυκλοφορίας;

Τέλος, που βρήκε χρήματα για να επαναφέρει τη ρύθμιση Αλογοσκούφη για τη στήριξη των τραπεζών;

Πώς μπόρεσε να τα κάνει όλα αυτά, χωρίς λεφτά, την οικονομία σε κακή κατάσταση και τα spreads σε ανοδική τροχιά, μετά τον Οκτώβριο;

Ο κ. Παπανδρέου ήξερε τι έλεγε ή όχι;

Δικαιούμαι, επομένως, να ρωτήσω: Όταν ο κ. Παπανδρέου έλεγε «λεφτά υπάρχουν», ήξερε τι έλεγε;

α) Αν ήξερε και λεφτά υπήρχαν, τότε η ανεπάρκειά του είναι πρωτοφανής γιατί μέσα σε έξη μήνες διέλυσε τη χώρα!

β) Αν ήξερε ότι λεφτά δεν υπήρχαν και έλεγε ότι υπάρχουν, τότε είναι ένας αδίστακτος δημαγωγός, ο οποίος υπέκλεψε την ψήφο του ελληνικού λαού και δεν νομιμοποιείται να κυβερνά διότι σφετερίστηκε την εξουσία.

γ) Αν νόμιζε ότι λεφτά υπήρχαν, και κανένας δεν βρέθηκε να του πει ότι δεν υπήρχαν, τότε η αφέλεια του είναι απίστευτη και το επιτελείο του για τα πανηγύρια.

δ) Αν ούτε νόμιζε, ούτε ήξερε, ούτε ενδιαφέρθηκε να μάθει, τι λεφτά υπήρχαν, τότε είναι εξαιρετικά επιπόλαιος και είναι επικίνδυνο να κρατάει στα χέρια του τις τύχες της πατρίδας μας .

Γιατί πρόταση μομφής;

Ό,τι από τα ανωτέρω και να ισχύει, το συμπέρασμα είναι ένα: Υπάρχει μια προφανής αναντιστοιχία μεταξύ αυτών που έλεγε προεκλογικά ο κ. Παπανδρέου και με τα οποία κέρδισε τις εκλογές και αυτών που πράττει από την επομένη. Ο ελληνικός λαός δεν τον ψήφισε για αυτή την ατζέντα και ούτε είμαι βέβαιος, ότι θα τον ψήφιζε, αν είχε αποκαλύψει τις αληθινές του προθέσεις. Το τετριμμένο και πολλάκις χρησιμοποιηθέν επιχείρημα ότι για όλα φταίνε οι προηγούμενοι, φθίνει.

Το ερώτημα είναι: Μα καλά εν μέσω κρίσης, προτείνετε να αμφισβητήσουμε την προσφάτως εκλεγείσα κυβέρνηση;

Απαντώ: Κατ’ αρχήν την κυβέρνησή μας την αμφισβητούν ήδη οι αγορές και τη θεωρούν ανίκανη να διαχειριστεί την οικονομία μας. Επιπλέον μια κακή κυβέρνηση όσο παραμένει στην εξουσία, ζημιά κάνει.

Ερώτηση δεύτερη: Μα οι αγορές θα καθορίσουν ποιά κυβέρνηση θα έχουμε;

Απάντηση: Όχι, αλλά όσο σ’ αμφισβητούν οι αγορές φορτώνεις τη χώρα με ακριβά δάνεια, άρα υποθηκεύεις το μέλλον της.

Ερώτηση: Μα η κυβέρνηση προηγείται στις δημοσκοπήσεις, ο λαός θεωρεί τον Παπανδρέου «καταλληλότερο πρωθυπουργό».

Απάντηση: Έχετε δει τον κόσμο δίπλα σας πως περνάει; Έχετε δει κανέναν ευχαριστημένο; Ύστερα και ο Σημίτης μέχρι τη μέρα που αποχώρησε «καταλληλότερος ήταν»! Σήμερα δεν είναι ούτε βουλευτής!

Ερώτηση: Και η Ν.Δ. τι θα κερδίσει; Απλώς θα συσπειρώσει το κυβερνητικό στρατόπεδο;

Απάντηση: Η πρόταση μομφής είναι μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία με μεγάλο πολιτικό συμβολισμό. Αμφισβητείται η ικανότητα της κυβέρνησης να κυβερνήσει. Καταδεικνύεται η δυσαρμονία που υπάρχει με την κοινή γνώμη. Τέλος, επειδή μερικά κυβερνητικά στελέχη το παίζουν δήθεν διαφωνούντες, καθίστανται συνυπεύθυνοι.

Ερώτηση: μήπως είναι πολύ νωρίς;

Απάντηση: Σας θύμισα στην αρχή την αγόρευση του κ. Παπανδρέου στη βουλή στις 28-3-2008, όταν είχε καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή, που είχε εκλεγεί τον Σεπτέμβριο του 2007. Θυμάστε πώς ήταν η ΝΔ το 2008; Άλλωστε ποτέ δεν είναι νωρίς για να αμφισβητήσεις μια τόσο κακή κυβέρνηση.

Ερώτηση: Μα η Ν.Δ. δεν είναι έτοιμη.

Απάντηση: Τις επόμενες εκλογές δεν θα τις κερδίσει η Ν.Δ. Τις επόμενες εκλογές μπορεί να τις κερδίσει μόνο ο Αντώνης Σαμαράς.

Συμπέρασμα: Η απόφαση του πρωθυπουργού να οδηγήσει την πατρίδα μας μέσα από τα Καυδιανά Δίκρανα του Δ. Ν. Τ., θα τον σημαδέψει και θα τον ακολουθεί για πάντα. Όσο και να τον υποστηρίξουν τα γνωστά διαπλεκόμενα στην ουσία το γνωρίζουν ότι η αντίστροφη μέτρηση άρχισε ήδη.

Ο Γ. Παπανδρέου από το 2007 και μετά πολιτεύτηκε με πρωταρχικό στόχο την κατάκτηση της εξουσίας έναντι οιουδήποτε τιμήματος και μπροστά στην ακόρεστη δίψα του για εξουσία, επέλεξε να υπονομεύσει την κυβέρνηση και τη χώρα. Και για να κερδίσει δε δίστασε να κοροϊδέψει το λαό, μοιράζοντας ψεύτικες ελπίδες. Στην αρχαιότητα την ύβρι, ακολουθούσε η νέμεσις.

Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται άλλη κυβέρνηση, άλλη πολιτική, άλλη φιλοσοφία. Η παραμονή του κ. Παπανδρέου στην εξουσία μόνο δεινά μπορεί να συσσωρεύσει. Για αυτό και είναι επιβεβλημένη η πρόταση μομφής.

Κώστας Ροδινός

Λεφτά υπάρχουν!

Από Factorx |

Αυτό το οποίο προσωπικά παραδέχομαι είναι ότι ο Γιώργος είχε δίκιο: λεφτά υπάρχουν!

Θα σας δώσω ένα δύο παραδείγματα:

- 10,000 ελληνικές offshore διακίνησαν πέρυσι 500 Δισ Ευρώ!

- Φορολογήστε το Βουλγαράκη, τον Τσουκάτο και τους υπόλοιπους επιτέλους!

- Οι καταθέσεις του Μαρτίου είναι 368 ΔΙΣ Ευρώ: ας εκδώσουμε ειδικό ομόλογο για το 10 % αυτών των καταθέσεων (10ετές και άτοκο) . Άλλωστε είναι έκτακτες οι περιστάσεις και απαιτούν έκτακτα μέτρα…Δηλαδή ξεμπερδεύουμε με το δανεισμό (αφού έχουμε 36,8 ΔΙΣ ζεστό χρήμα…) συνολικά μέχρι και του χρόνου τέτοια εποχή…

(και μια πληροφορία: έμαθα ότι τελευταία στιγμή αποτράπηκε φυγή των διαθεσίμων του ΟΤΕ προς αλλαχού…)

Τέλος: ας δώσουμε όση περισσότερη περιουσία από την ΚΕΔ στα ασφαλιστικά ταμεία: έτσι τη μετατρέπουμε σε άσπρη τρύπα άμεσα!

Σ.Μ.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ Οι γνωστές παροιμίες μας λένε ότι «το καλό το μονοπάτι ξέρει κι’ άλλο παληκάρι και ότι «των φρονίμων τα παιδιά ξαναμαγειρεύουν όποτε πεινάσουν». Στις χαλεπές μέρες που θα περνάμε είναι καθήκον μας να βρούμε τρόπους να τη βγάλουμε καθαρή μέχρι να βγούμε από την στενωπό. Η απάντηση θα έρθει από την παράδοση μας και ονομάζεται Μεσογειακή/Ελληνική Δίαιτα. Συνοπτικά: · Αφθονία τροφών φυτικής προέλευσης, όπως φρούτα, λαχανικά, πατάτες, δημητριακά και όσπρια. Λάδι ελιάς ως βασικό έλαιο, που αντικαθιστά όλα τα άλλα λίπη και έλαια. Αποφύγετε έλαια με μεγάλη περιεκτικότητα σε ω-6 λιπαρά οξέα όπως καλαμποκέλαιο, βαμβακέλαιο και ηλιέλαιο. Μειώστε τη κατανάλωση των τρανς-λιπαρών οξέων που ........ βρίσκονται άφθονα στις μαργαρίνες και άρα σε όλα σχεδόν τα έτοιμα γλυκά και φαγητά. Καθημερινή λήψη μικρών ποσοτήτων γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το τυρί και το γιαούρτι. Κατανάλωση ψαριού και πουλερικών σε εβδομαδιαία βάση (όχι καθημερινή). Προτιμώνται φαγητά που περιέχουν ω-3 λιπαρά οξέα όπως τα λιπαρά ψάρια (σολομός, τόνος, πέστροφα και σκουμπρί), τα καρύδια, και τα πράσινα λαχανικά. Αυγά το πολύ μέχρι 4 την εβδομάδα (να σημειωθεί ότι στον αριθμό αυτόν περιλαμβάνονται αυτά που χρησιμοποιήθηκαν στο μαγείρεμα) Κατανάλωση ζάχαρης (που υπάρχει βέβαια στα γλυκά) σε εβδομαδιαία βάση (όχι καθημερινή) "Κόκκινο" κρέας (μοσχάρι, χοιρινό κ.τ.λ.) μόνο λίγες φορές το μήνα. Λογική κατανάλωση κρασιού (συνήθως με τα γεύματα 1-2 ποτηράκια του κρασιού). Είναι μια δίαιτα που τα έχει όλα. Ταιριάζει με την fit και πρασινοαναπτυγμένη κυβέρνηση μας (με Πάγκαλο και Βενιζέλο να είναι οι μόνες παραφωνίες) και προσαρμόζεται ανάλογα με τις δυνατότητες της τσέπης μας. Υπάρχει, ωστόσο, μια εκκρεμότητα με κάποιους σκατόγερους συνταξιούχους που δεν τους φτάνει το φαγητό. Μια λύση είναι η ευθανασία, ενώ για όσους δεν προλάβουμε να τους την εφαρμόσουμε, να τους στείλουμε πεσκέσι στην Τουρκία για να τους ζήσουνε οι φιλεύσπλαχνοι γείτονες μας (θυμηθείτε την ιστορία τους με τους Αρμενίους και τους Έλληνες του Πόντου). Κι αν κάτσει στα ραμολιά μας η καλή, μπορεί να τους δώσει το ελευθέρας ο νομάρχης Χίου κ. Πολύδωρος Λαμπρινούδης (εδώ http://www.google.com/hostednews/epa/article/ALeqM5i3pNWR5Zer5YIY6JBjFr2bGRc3zA) για να έρχονται για τουρισμό ή εποικισμό στην πατρίδα. Τόσο εξηγημένα και φιλάνθρωπα είναι σε θέση να τους φερθεί η χώρα των fit και της πράσινης ανάπτυξης. Για τα τζόβενα φτάνει και περισσεύει ένα 50αρι ευρώ τον μήνα και δεν θα γίνονται παχύσαρκα. Τους δίνεται η δημοκρατική επιλογή ή της μετανάστευσης ή του συσιτίου. Δεν τους στέλνουνε δα και στον Καιάδα. Απλά και πρακτικά πράγματα για τη χώρα του πράσινου γυμναστηρίου. Όποια πρόσθετα μέτρα θα είναι τα μέτρα μας για τον χλοερό τόπο. Άντε bye.

View article...

ΠΑΠΟΥΤΣΩΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ !

Για περισσότερα σκίτσα στον ankyr

View article...

Ανοικτή επιστολή των ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ BLOGGERS προς τη Σοσιαλιστική Διεθνή

Κύριοι

Στις 30 Ιουνίου του 2008 στο Λαγονήσι στην Ελλάδα επανεκλέξατε για πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, τον Πρόεδρο του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ) και πρωθυπουργού σήμερα της Ελλάδος Γιώργο Παπανδρέου.

Ο κύριος Παπανδρέου την ημέρα της εκλογής του στον μακροσκελή του λόγο προς τα μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς μίλησε για την συγκέντρωση του μεγάλου πλούτου στα χέρια των ολίγων, οι οποίοι δεν λογοδοτούν σε κανέναν, για τον έλεγχο των αγορών από τα παγκόσμια ολιγοπώλια, για την συγκέντρωση εξουσίας στα Μέσα Ενημέρωσης που πολύ συχνά αυτά περιορίζουν τις δυνατότητες διερεύνησης, διαιωνίζουν μύθους, παραπληροφορούν τους πολίτες και περιορίζουν την ελευθερία έκφρασης. Επίσης μίλησε για την «αιχμαλωσία» των δημοκρατικών θεσμών, είτε πρόκειται για δικαιοσύνη, κυβέρνηση, Τοπική Αυτοδιοίκηση, πολιτικούς, κουλτούρα, παιδεία και τέλος για την αιχμαλωσία των κομμάτων από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα Μέσα Ενημέρωσης.

Σήμερα, αρκετούς μήνες μετά την εκλογή του ως πρωθυπουργού της Ελλάδος, ο κ. Παπανδρέου, ξέχασε όλα τα πιο πάνω και έθεσε την ίδια του τη χώρα στη διάθεση του ΔΝΤ και του διεθνούς καπιταλισμού.

Η παραπάνω ενέργεια του κ. Παπανδρέου, άσχετα με τις συνθήκες μέσα στις οποίες πραγματοποιήθηκε, άνοιξε τον δρόμο για σκληρά, ακραίου νεοφιλελεύθερου τύπου, μέτρα τα οποία στην κυριολεξία θα διαλύσουν την πραγματική οικονομία της χώρας μας και θα οδηγήσουν τους Έλληνες εργαζόμενους στην φτώχεια και στην ανεργία.

Επειδή ο πρόεδρός σας και πρωθυπουργός μας, με πρόσχημα την οικονομική σωτηρία της Ελλάδας, έχει επιλέξει για την πατρίδα του μια ακραία καπιταλιστική πολιτική δανεισμού και της εξάρτησης της χώρας του από τις επιταγές του διεθνούς κεφαλαίου, όπως αυτό εκφράζεται μέσα από το ΔΝΤ, πιστεύουμε ότι δεν σας τιμά ως Σοσιαλιστική Διεθνής να έχετε στην προεδρία της οργάνωσής σας τον κ. Παπανδρέου. Πιστεύουμε ότι η αποδοχή από μέρους σας αυτής της κατάστασης, εκθέτει την Σοσιαλιστική Διεθνή ανεπανόρθωτα στα μάτια, όχι μόνο των Ελλήνων εργαζομένων, αλλά και των εργαζομένων όλου του κόσμου, στη μάχη σας κατά του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος.

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΙ

Μια λύση χωρίς το ΔΝΤ...

Από την Ρουλα Τακη ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΜΟΥ ΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ Κάθομαι και σκέφτομαι , θα μου πείτε ότι σκέφτομαι πολύ, μια λύση χωρίς το ΔΝΤ. Γιατί ο Παπανδρέου δεν ζητά από τους ΄Ελληνες καταθέτες να δανείσουν την χώρα τους με 4% επιτόκιο για 5 χρόνια; Αφού στις Τράπεζες υπάρχουν καταθέσεις ύψους 300 δις ευρώ. Ποιος ΄Ελληνας θα αρνιόταν αφού έτσι κι αλλιώς παίρνει επιτόκιο 1% αν το παίρνει και αυτό; Κανένας. Λέω λοιπόν, λέω μήπως και δεν... υπάρχουν ούτε οι καταθέσεις του ελληνικού λαού στις Τράπεζες και τα λεφτά του κόσμου έχουν γίνει αέρας. Γιατί αλλιώς πώς εξηγείται ότι ρευστό δεν υπάρχει και πρέπει να παραγγείλεις για δύο μέρες μετά ακόμη και 5.000 ευρώ....

View article...

OI 100 ΣΗΜΑΙΝΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ TIME

Τον πρόεδρο της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα αναδεικνύει τον ηγέτη με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο το αμερικανικό περιοδικό Time στη λίστα του με τις σημαίνουσες προσωπικότητες του 2010... Τρεις θέσεις παρακάτω είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και λίγο πιο μετά και ο -πασίγνωστος πλέον σε εμάς- Ντομινίκ Στρος-Καν του ΔΝΤ. Η λίστα χωρίζεται στις κατηγορίες «ηγέτες», «ήρωες», «καλλιτέχνες» και «στοχαστές». Για να δικαιολογήσει την απόφαση του να θέσει τον Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα στην πρώτη θέση των προσωπικοτήτων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον Κόσμο, το Time δημοσιεύει ένα σχόλιο του αμερικανού σκηνοθέτη Μάικλ Μουρ: «Αυτό που ο Λούλα θέλει για τη Βραζιλία είναι αυτό που έχουμε εμείς συνηθίσει να αποκαλούμε αμερικανικό όνειρο». Η 24χρονη εκκεντρική αμερικανίδα τραγουδίστρια Lady Gaga βρίσκεται στην κορυφή του καταλόγου με τους καλλιτέχνες. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται επίσης ο Πρινς, ο αμερικανός σχεδιαστής Μαρκ Τζέικομπς, η ηθοποιός Σάντρα Μπούλοκ, ο σκηνοθέτης Τζέημς Κάμερον και ο ρώσος διευθυντής ορχήστρας Βαλερί Γκεργκίεφ. Η αρχιτέκτονας Ζάχα Χαντίντ είναι στην κορυφή των στοχαστών -στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο Στιβ Τζομπς της Apple.

View article...

Εφιάλτες….

Ακόμη κι αν κάποιοι διάκεινται με συμπάθεια στο πρόσωπο του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησης και θέλουν να στηρίξουν τα μέτρα – σοκ που ετοιμάζουν, θα δυσκολεύονταν να βρουν συμμάχους τους μέσα στην κοινωνία. Αν προσπαθούσε κάποιος να αναζητήσει τα πρόσωπα που στηρίζουν, που βάζουν πλάτη στον πρωθυπουργό, αυτές τις δύσκολες ώρες, θα έμενε έκπληκτος με τα ονόματα. Έχουμε και λέμε. Υποστηρικτές των ακραίων αντιλαϊκών μέτρων είναι: 1. Ο Κ. Μητσοτάκης και η Αγία Οικογένεια. Βγήκε και ο Κυριάκος στα κανάλια και ούτε λίγο ούτε πολύ είπε, τι να κάνουμε… σφάξε με αγά μου… Όσο για τον πατριάρχη, τι να πει κανείς. Άνθρωπος που δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του (ούτε και η θυγατέρα του άλλωστε), που δεν έχει πάρει μισθό από πραγματική εργασία, τι να πει και ποιος να τον πιστέψει. Άντε μόνο ο Πρετεντέρης. 2. Ο Γ. Καρατζαφέρης, το γνωστό δεκανίκι του Γ. Παπανδρέου τους τελευταίους μήνες. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, ανερμάτιστος όπως πάντα, τη μια το παίζει εθνικοσοσιαλιστής και την άλλη ακραίος νεοφιλελεύθερος. Ας του δώσουν κανένα υπουργείο να τελειώνουμε. 3.Ο ΣΕΒ και ο πρόεδρός του Δ. Δασκαλόπουλος, ο βιομήχανος που ενώ δεν έχει βιομηχανία συνεχίζει να είναι πρόεδρος. Είναι λογικό να είναι υποστηρικτής τέτοιων μέτρων που βοηθούν στο να φουσκώσουν τα ταμεία των μεγαλοεπιχειρηματιών, να μειωθεί το εργατικό κόστος, να περικοπούν οι αποζημιώσεις, να διώχνουν και όποτε θέλουν εργαζόμενους. 4.Ο κ. Μίχαλος του  ΕΒΕΑ  συμφωνεί με τα μέτρα και μάλιστα την βγαίνει και από δεξιά. Έπρεπε να έχουν ληφθεί νωρίτερα. Τα’ λεγε αυτά στους υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή ή είχε πιεί το αμίλητο νερό; 5.Οι οικονομολόγοι. Βγήκαν στις τηλεοράσεις κάτι απίθανοι τύποι, καθηγητάδες και μεγαλοστελέχη και με στόμφο υποστήριζαν ότι αυτοί έβλεπαν την καταστροφή να έρχεται και ότι το ΔΝΤ είναι η μόνη σωτηρία. Τι να πει κανείς για τις προβλέψεις τους που πάντα πέφτουν έξω ή μήπως γιατί όλοι αυτοί διεκδικούν κομμάτι από την πίτα της εξουσίας; 6.Τα γνωστά τσακάλια της δημοσιογραφίας, γραφιάδες και παραθυράτοι που μόνο που δεν μας βρίζουν γιατί θα βγούμε στους δρόμους. Επί μέρες καλούσαν την κυβέρνηση να προσφύγει στο ΔΝΤ, επί μέρες έβριζαν τον πρωθυπουργό γιατί είναι άτολμος. Τώρα λοιπόν που τόλμησε ούτε μια κουβέντα συμπάθειας για τον κόσμο που θα πεινάσει. Αλλά γιατί να έχουν καλό λόγο; Μήπως θα χάσουν τα «μαύρα» από τα μυστικά κονδύλια που μοιράζει η εκάστοτε κυβέρνηση ή μήπως θα χαλάσουν το χατίρι των αφεντικών τους; 7. Τέλος, θα δείτε στα φύλλα του Σαββατοκύριακου με ποιο τρόπο, πλαγίως, προσπαθούν κάποιοι εκδότες να μας επιβάλλουν λύσεις από το παρελθόν. Πρόσφατα τρεις πρώην υπουργοί Οικονομίας, οι κ. Αλογοσκούφης, Παπαντωνίου και Μάνος βγήκαν στον Σκάι και έκαναν μαθήματα οικονομικής πολιτικής. Ποιοι;  Οι πρώην υπουργοί που ευθύνονται για την κατάντια της χώρας. Ομοίως και όσοι προωθούν λύσεις τύπου Σημίτη, Αλέκου Παπαδόπουλου και άλλων φαντασμάτων του παρελθόντος. Όλοι αυτοί, λοιπόν, οι υποστηρικτές του σκληρού πακέτου μέτρων, οι Εφιάλτες της ιστορίας ξεχνούν κάτι: Αν το θύμα, το ψώνιο ξυπνήσει μονομιάς θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

View article...

"Εάν έχεις πίστη…Πέσε!… (Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά;) "

(Τα μέτρα που μας επιβάλλονται είναι απίστευτα δύσκολα και δυστυχώς

αυτοί που μας Κυβέρνησαν μας έφτασαν μέχρι εδώ αλλά δεν φρόντισαν να

μας δώσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να ανταπεξέλθουμε στις

σκληρές δοκιμασίες. Καιρός να θυμηθούμε, χωρίς βέβαια να γίνουμε

μοιρολατρικά θρησκόληπτοι το «βόηθα Παναγιά» και το «έχει ο Θεός»

των γονιών μας… Την πατρότητα του κειμένου ...
που ακολουθεί δεν την

γνωρίζω εγώ και ο φίλος μου Γιάννης Α. που μου το έστειλε. Εάν εσύ την

γνωρίζεις παρακαλώ γράψε μας εδώ στο blog να την μάθουμε όλοι )

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, που θέλησε να σκαρφαλώσει στο ψηλότερο βουνό. Ξεκίνησε την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα, όλα ήταν μαύρα, μηδενική ορατότητα. Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα.

Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά. Συνέχισε να πέφτει και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του. Σκεφτόταν, τώρα, το πόσο κοντά στο θάνατο ήταν, όταν ξαφνικά ένιωσε το σκοινί πού ήταν δεμένο στη μέση του να τον τραβά δυνατά. Το σώμα του ορειβάτη κρεμόταν πλέον στον αέρα. Μόνο το σχοινί τον κρατούσε ζωντανό. Εκείνη τη στιγμή της αμηχανίας και καμιάς άλλης επιλογής, φώναξε:

Θεέ μου, βοήθησε με!
Ξαφνικά, μια βαθειά φωνή προερχόμενη από τον ουρανό απάντησε:
Τί θέλεις να κάνω;
Σώσε με, Θεέ μου!
Αληθινά, νομίζεις ότι μπορώ να σε σώσω;
Βέβαια, πιστεύω ότι Εσύ μπορείς!
ΤΟΤΕ, ΚΟΨΕ ΤΟ ΣΧΟΙΝΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΕΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΣΟΥ...».
Στο σημείο αυτό σταμάτησα να διαβάζω και με απορία σκέφτηκα: «Θεέ μου, τι ζητάς από αυτόν τον άνθρωπο; Είναι δυνατόν να του ζητάς να κόψει το σκοινί, το μόνο πράγμα πού τον κρατάει ζωντανό;» Εγκατέλειψα γρήγορα αυτές τις σκέψεις και έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του ορειβάτη. Αλήθεια, ΕΓΩ τί θα έκανα; Με ανάμεικτα συναισθήματα και σχεδόν με βεβαιότητα για την απάντηση μου, συνέχισα να διαβάζω:
«Η ομάδα διάσωσης, την άλλη μέρα, είπε ότι ένας ορειβάτης βρέθηκε πεθαμένος, παγωμένος και το σώμα του κρεμόταν από ένα σχοινί. Τα χέρια του κρατούσαν σφιχτά το σχοινί ΜΟΝΟ 3 μέτρα πάνω από το έδαφος....».
Εσύ και εγώ, πόσο κολλημένοι είμαστε στο σχοινί μας; Ποτέ μην αμφισβητούμε όσα είναι από το Θεό. Ποτέ δεν θα πρέπει να λέμε ότι μας έχει ξεχάσει η μας έχει εγκαταλείψει. Ποτέ μη σκεφθούμε ότι δεν μας φροντίζει. Μας κρατάει πάντα με το δεξί Του χέρι και η επιλογή να απλώσουμε το δικό μας χέρι ανήκει σε εμάς.


Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

H συνάντηση του Λονδίνου...

...για τη δημιουργία του κόμματος Επιχειρηματιών-Εφοπλιστών Aπό την Ιόλη Πιερίδη http://www.kourdistoportocali.com/ Πάνω απο 10 κoρυφαίοι Ελληνες επιχειρηματίες και μεγαλοεφοπλιστές -ανάμεσά τους και Κύπριοι- συναντήθηκαν πρόσφατα στο Λονδίνο με μοναδικό στόχο τη διέξοδο της χώρας απο τη κρίση και τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα! Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του "Κουρδιστού Πορτοκαλιού", οι επιχειρηματίες-μιλάμε για βαριά ονόματα-αποφάσισαν ν αναθέσουν στην εταιρεία Egon Zehnder του κ. Ανδρέα Γαβριηλίδη την έρευνα για τον εντοπισμό του κατάλληλου προσώπου ο οποίος θα μπορούσε ν αναλάβει την ηγεσία του συνασπισμού εθνικής σωτηρίας. Ολα τα ονόματα των επιχειρηματιών που πήραν... μέρος στη συνάντηση βρίσκονται στη διάθεσή μας. Για την ώρα αυτό που μπορούμε να σας αποκαλύψουμε είναι μερικά απο τα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι για την ηγεσία του νέου φορέα: Αλέξης Παπαχελάς, Πρίγκηπας Νικόλαος, Λουκάς Παπαδήμος, Ανδρέας Βγενόπουλος αλλά κι ένα όνομα έκπληξη αυτό της Μαριάννας Λάτση! Ο κ. Ανδρέας Γαβριηλίδης Ο κ. Ανδρέας Γαβριηλίδης είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων Egon Zehnder International, η οποία ιδρύθηκε το 1964 στην Ελβετία από τον κ. Egon Zehnder και σήμερα αριθμεί 55 υποκαταστήματα ανά τον κόσμο, με περισσότερα από 250 άτομα εξειδικευμένο προσωπικό. Η εταιρεία εξειδικεύεται στην εξεύρεση και στην αξιολόγηση διευθυντικών στελεχών καθώς και σε θέματα οργάνωσης επιχειρήσεων και σύνθεσης αλλά και ορθής λειτουργίας διοικητικών συμβουλίων εταιρειών. Ο κ. Ανδρέας Γαβριηλίδης στη συνέντευξη που ακολουθεί κάνει εκτενή αναφορά στον τρόπο με τον οποίο η Egon Zehnder International επιλέγει τα κατάλληλα στελέχη για λογαριασμό των πελατών της. Ποια η διαδικασία που ακολουθεί η εταιρεία για την εξεύρεση στελεχών; «Η προσέγγιση της Egon Zehnder International στην εξεύρεση στελεχών συνίσταται στην επιλογή ορισμένων εταιρειών στις οποίες εντοπίζονται άτομα τα οποία έχουν το εκπαιδευτικό υπόβαθρο, την επαγγελματική εμπειρία καθώς και τα προσωπικά χαρακτηριστικά που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του πελάτη. Κατόπιν ετοιμάζουμε μια εκτενή εμπιστευτική έκθεση για κάθε υποψήφιο στην οποία περιλαμβάνονται η σταδιοδρομία, προσωπικά στοιχεία σχετικά με τη θέση καθώς και εκτίμησή μας για την καταλληλότητά του ως προς τη συγκεκριμένη θέση». Πώς κρίνετε ένα στέλεχος; Είναι τα σημαντικότερα προσόντα οι σπουδές και οι ικανότητες; «Η φιλοσοφία της Egon Zehnder International, εδραιωμένη στη μακρόχρονη εμπειρία της, είναι ότι το στέλεχος πρέπει να κρίνεται με βάση τις πράξεις και τις επαγγελματικές επιτυχίες του και όχι με βάση τις υποτιθέμενες ικανότητές του. Επανειλημμένα έχουμε διαπιστώσει ότι η προγενέστερη πορεία του είναι και η πλέον αξιόπιστη ένδειξη της μελλοντικής εξέλιξής του. Αν κατά τη διάρκεια των σπουδών και της σταδιοδρομίας του ήταν ικανός να σκέπτεται, να δρα και να ηγείται με αποτελεσματικό τρόπο, το πιο πιθανό είναι πως τα ίδια προτερήματα θα τον διακρίνουν και στη θέση που καλείται να καλύψει. Μια "καλή" προσωπικότητα ή ένα υψηλό επίπεδο ευφυΐας, παραδείγματος χάριν, δεν σημαίνουν πολλά πράγματα αν δεν έχουν "αντίκρυσμα" σε υψηλή επίδοση στην εργασία. Κατά συνέπεια, στη διαδικασία της έρευνας και της επιλογής δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση στην επίδοση και στην ως τώρα αποδεδειγμένα επιτυχημένη σταδιοδρομία». Μπορείτε να μας περιγράψετε τη μεθοδολογία που ακολουθεί η εταιρεία για την εξυπηρέτηση των αναγκών των πελατών της; «Το πρώτο βήμα μας είναι μια διεξοδική συζήτηση και γνωριμία με τα στελέχη του πελάτη μας, προκειμένου να ενημερωθούμε επαρκώς για τη θέση και τις αρμοδιότητές της. Αυτό μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε τις ουσιαστικές προδιαγραφές της θέσης, τα απαιτούμενα προσόντα και την εμπειρία. Ετσι, θα μπορέσουμε να μιλήσουμε υπεύθυνα για τη συγκεκριμένη θέση και για την οργάνωση του πελάτη μας χωρίς να αποκαλύψουμε την ταυτότητά του σε αυτή τη φάση στους υποψηφίους. Στη συνέχεια διατυπώνουμε τις προδιαγραφές της θέσης, οι οποίες περιγράφουν το αντικείμενό της, τα επαγγελματικά και προσωπικά προσόντα που απαιτούνται από τον ιδανικό υποψήφιο, και, τέλος, μια γενική περιγραφή της εταιρείας. Αφού τεθούν οι προδιαγραφές, καταρτίζουμε έναν συνολικό κατάλογο οργανισμών και πιθανών υποψηφίων με την απαιτούμενη εμπειρία και με αποδεδειγμένα επιτυχημένη σταδιοδρομία». Είναι δυνατόν σε αυτή τη διαδικασία να εμπλακεί ο πελάτης με συγκεκριμένες προτάσεις και ποιος είναι ο χειρισμός σε αυτή την περίπτωση; «Μερικές φορές κατά τη διάρκεια της έρευνας ο πελάτης μας πληροφορείται ονόματα πιθανών υποψηφίων μέσω δικών του πηγών ή μέσω συστάσεων. Πολιτική μας είναι να κάνουμε μια προσωπική συνέντευξη με αυτούς τους υποψηφίους, να τους αξιολογούμε παράλληλα με τους υποψηφίους που έχουμε προσεγγίσει μέσω της δικής μας συστηματικής έρευνας και να τους παρουσιάζουμε σε κατάλληλο χρόνο στο πλαίσιο της κανονικής διαδικασίας». Κάπου εδώ είναι το στάδιο των συνεντεύξεων; «Εντοπίζονται τα στελέχη που η φήμη τους ως επιτυχημένων στη θέση που κατέχουν υποδηλώνει ότι θα ήταν τα πλέον κατάλληλα για την προς κάλυψη θέση και στη συνέχεια προσεγγίζονται με εμπιστευτικό τρόπο. Επειτα από μια διεξοδική συνέντευξη ο αριθμός των υποψηφίων περιορίζεται σε δύο ως πέντε». Πότε γίνεται η παρουσίαση στον πελάτη των κατάλληλων στελεχών; «Η αρχική παρουσίαση των υποψηφίων γίνεται εγγράφως με μια λεπτομερή εμπιστευτική αναφορά για τον καθένα από αυτούς, η οποία περιλαμβάνει περίληψη της ως τώρα σταδιοδρομίας τους, τη δική μας εκτίμηση και τέλος την πρότασή μας. Επειτα από σύντομο διάστημα παρουσιάζονται οι υποψήφιοι». Ο ρόλος σας τελειώνει εδώ ή συμμετέχετε στη διαδικασία της πρόσληψης και παρακολουθείτε την εξέλιξη του προσληφθέντος; «Το τελευταίο στάδιο στην προσέλκυση ενός υποψηφίου είναι μια από κοινού προσπάθεια της Egon Zehnder International και του πελάτη. Βοηθάμε στον προσδιορισμό των απαιτήσεων όσον αφορά τη θέση, τις δυνατότητες εξέλιξης και τα οικονομικά κίνητρα προκειμένου να προσελκύσουμε τον πλέον εξαίρετο υποψήφιο στην εταιρεία του πελάτη μας. Θεωρούμε ότι η συγκέντρωση λεπτομερών συστάσεων για τον επικρατέστερο υποψήφιο είναι το σημαντικότερο μέρος της τελικής διαδικασίας επιλογής. Συνήθως εκτελούμε οι ίδιοι αυτή την εργασία και είναι πολιτική μας να ερχόμαστε σε επαφή με όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα στα οποία αναφερόταν ο υποψήφιος στις προηγούμενες θέσεις του. Η επαγγελματική ευθύνη μας τόσο απέναντι στον πελάτη όσο και στο στέλεχος δεν σταματά με την πρόσληψη του τελευταίου. Για τον λόγο αυτόν συνήθως εξακολουθούμε να παρακολουθούμε την εξέλιξη του επιλεγέντα υποψηφίου, ερχόμενοι σε επαφή όχι μόνο μαζί του αλλά και με τον πελάτη σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα. Αρχικώς κατά τους πρώτους μήνες της εργασίας του κα μετά στο τέλος του πρώτου έτους της υπηρεσίας του, μια τακτική που είναι εποικοδομητική για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη».

View article...

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ...

Γράφει ο Νίκος Σάνσης
(οικονομολόγος)
nisansis@hotmail.com

Ανασφάλεια είναι το συναίσθημα έλλειψης ασφάλειας, αποφασιστικότητας, αυτοπεποίθησης, σιγουριάς, από τον άνθρωπο, αναφέρει στο λεξικό του ο καθηγητής Μπαμπινιώτης. Εφέτος η πρωτομαγιά, βρίσκει την χώρα μας με τους...
κατοίκους της, να νοιώθουν ένα βρόγχο στο λαιμό τους. Ένα βρόγχο από επώδυνα μέτρα που ζητά εδώ και τώρα το ΔΝΤ και η ΕΕ για να υλοποιηθούν, μετά τα γεγονότα της... 25ης Μαρτίου που διεκδικήσαμε στην Ευρώπη και βαφτίστηκε, πλαίσιο στήριξης.
Και ενώ άλλες μέρες σαν σήμερα ο Έλληνας, έβγαινε να μαζέψει λουλούδια, να φτιάξει το στεφάνι του, να εορτάσει τις εργατικές κατακτήσεις, που με τόσο κόπο γεύτηκε από το τέλος του 19ου αιώνα και πάλεψε για να τα στηρίξει, όλα αυτά τα χρόνια, ξαφνικά νοιώθει ολόγυμνος στο δάσος. Ανήμπορος να κρατήσει στα χέρια του, όσα απολάμβανε τα χρόνια αυτά. Γιατί έρχεται και οικονομική στέρηση στα πορτοφόλια όλων. Δεν μπορεί να πιστέψει – και ποιος μπορεί άλλωστε να το αμφισβητήσει - πως κόποι τόσων χρόνων χάθηκαν σε μια στιγμή. Ο 13ος και 14ος μισθός, και αντίστοιχες συντάξεις στο δημόσιο, πρέπει να καταργηθούν, αποζημιώσεις αποχωρήσεων πιθανόν θα ψαλιδιστούν. Παράλληλα η επιβολή φόρων με αύξηση στον ΦΠΑ, κλπ. θα στραγγαλίσει πλέον κάθε αγοραστικό περίσσευμα. Οι εργασιακές σχέσεις, και εργασιακά έθιμα αίρονται. Εργαζόμενοι που πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν, βλέπουν με δάκρυα στα μάτια, τώρα στο φινάλε του εργασιακού τους βίου, και στο σημείο εκκίνησης της συνταξιοδοτικής ζωής, ότι για όσα πάλεψαν τόσα χρόνια και περίμεναν να ανταμειφθούν, χάνονται σε ένα μάταιο και άνισο αγώνα.
Από την άλλη πλευρά, ο σωστά σκεπτόμενος επιχειρηματικός κόσμος, στέκεται έντρομος, αμήχανος, μπροστά στον καταναλωτή. Ναι σε αυτόν που πιθανόν να κορόιδευε ή και να σεβόταν, τώρα παγώνει στην θέα του. Και αναρωτιέται απλά ότι αν σταματήσει να αγοράζει κινδυνεύει η οικονομική του ύπαρξη, και τόσων εργαζομένων που απασχολεί, όταν αναπόφευκτα η κατάσταση θα μετατραπεί σε ένα ντόμινο ανέχειας, ζημιών, απολύσεων, και ανεργίας κατά γεωμετρική πρόοδο.
Μα και οι κυβερνώντες νοιώθουν τους εαυτούς τους να βρίσκονται σε απόγνωση, αδύναμοι να κρατήσουν μια εφιαλτική οικονομική πραγματικότητα, από την μείωση εισροής φόρων και ασφάλιστρων από την πτώση πωλήσεων και την συρρίκνωση εσόδων. Εδώ είναι που αλλάζει η παροιμία.
Το ένα χέρι κόβει το άλλο, και τα δύο γδέρνουν, από απελπισία το πρόσωπο.
Και σε όλα αυτά η ατιμωρησία των υπευθύνων, που οδήγησαν σ αυτή την κατάσταση, ακόμα πλανάται.
Στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, οι κυβερνήτες που γίνονται αιτία με τις πράξεις τους να θιγούν άμεσα συνάνθρωποι τους, κάνουν χαρακίρι στο υπογάστριο και αφήνουν με τύψεις μεν, αλλά απελευθερωμένοι από το άγχος, την θυσία στην Νέμεσι του πολίτη.
Θέλω να ξέρω από αυτούς που έφταιξαν, και ασφαλώς ξέρουν ποιοι είναι, δεν υπάρχει κανένας έστω και ένας ρε παιδιά, που να έχει μπέσα να βγει και να φωνάξει – όπως το έκανε πρώτος χθες έμμεσα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας μπροστά στον Αντώνη Σαμαρά - ναι Έλληνες, έφταιξα, συγνώμη, δικάστε με, προσφέροντας αν μη τι άλλο την εξιλέωση.
Μα και η κυβέρνηση ήρθε η ώρα να κινήσει τις διαδικασίες παραπομπής των υπαιτίων, για να απαλύνει την ψυχή του λαού, που θα πρέπει να περάσει τα πάνδεινα, για αμαρτήματα στα οποία, στο κάτω κάτω της γραφής, ούτε καν συμμετείχε.

ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΕΠΙΟΡΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Από 450 σημαντικές υποθέσεις εις βάρος επίορκων κρατικών λειτουργών για χρηματισμό, διαφθορά και παράνομες δραστηριότητες φοροδιαφυγής ούτε μία τα τελευταία έξι χρόνια δεν έχει εκκαθαριστεί δικαστικά... Τα πρωτοφανή αυτά στοιχεία, που έχει συλλέξει ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, αφενός δείχνουν ότι ουσιαστικά έχει εγκαθιδρυθεί καθεστώς ατιμωρησίας για τους επίορκους υπαλλήλους και αφετέρου εντείνουν τη δυσπιστία της κοινής γνώμης έναντι της αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών μηχανισμών. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή, ότι «η βραδύτητα της Δικαιοσύνης δυστυχώς έχει φθάσει σε τέτοια κατάσταση, ώστε να ακυρώνει το έργο των ελεγκτικών μηχανισμών». Οι εκκρεμούσες υποθέσεις αφορούν εφόρους, υπαλλήλους πολεοδομικών γραφείων, ιατρούς του ΕΣΥ και δημοσίους υπαλλήλους, για τους οποίους ο έλεγχος απέδειξε τη συμμετοχή τους σε παράνομες δραστηριότητες. Ωστόσο, όσοι παραπέμφθηκαν σε δίκη για κακούργημα ή για πλημμέλημα είτε ακόμη δεν έχουν καν δικαστεί είτε κρίθηκαν σε πρώτο βαθμό, αλλά η υπόθεσή τους δεν έχει τελεσιδικήσει.

View article...

Humanite: Υπογράψτε για την Ελλάδα!

Στο πρωτοσέλιδο της ηλεκτρονικής έκδοσης της γαλλικής εφημερίδας “Humanite” ένα μπανεράκι καλεί τους αναγνώστες να κάνουν κλικ και να υπογράψουν για την Ελλάδα, εξηγώντας ότι ο ελληνικός λαός είναι ο τελευταίος που φτάει για την κατάσταση της ελληνικής Οικονομίας.

«Ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος της πτώχευσης του Κράτους του. Είναι όμως αυτός που οι αγορές και τα διεθνή ιδρύματα θέλουν να αιμορραγήσουν. Υπογράψτε την υποβολή αίτησής μας που ακολουθεί» γράφει χαρακτηριστικά η γαλλική εφημερίδα, η οποία ζητά τα αναλυτικά στοιχεία των αναγνωστών της μέσα από μια ειδική φόρμα που καλούνται να συμπληρώσουν. Επιτέλους κι ένα μεγάλο ΜΜΕ υπέρ των Ελλήνων!

πηγή ZOOMNEWS

Κάντε, λοιπόν, Εξεταστική Επιτροπή και για το υπουργείο Πολιτισμού...

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη διαφάνεια ύστερα από τις καταγγελίες Γερουλάνου και την απάντηση Βουλγαράκη που εμπλέκει τον Σαμαρά... . Από τον Αντώνη-Μάριο Παπαγιώτη Μερικές υποσημειώσεις έχω να κάνω στην απάντηση του κ. Βουλγαράκη (εδώ). Δεν παρασύρομαι εύκολα, ακόμα κι αν χθες στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του MEGA η φερόμενη έγκυρη κ. Σπυράκη ονομάτιζε τον κ. Βουλγαράκη μετά του κ. Πρετεντέρη (ο οποίος έκανε και το γνωστό ειρωνικό και συμπαθές σε με χιουμοράκι) με την ενορχήστρωση της κ. Τρέμη. Η υπερβολική βιασύνη, επιπρόσθετα, δεν νομίζω ότι με χαρακτηρίζει, αντίθετα έχω ιώβειο υπομονή, γεγονός που καταδεικνύεται και τώρα από το χρόνο απάντησης. (Δεν σας κρύβω ότι... περίμενα κάποια επίσημη απάντηση από την Ρηγίλλης, καθώς ο κ. Βουλγαράκης "καδράρει" τον κ. Σαμαρά στην απάντησή του). Μια υπομονή που μάλλον δεν επέδειξε -αν και ως πολιτικός εκείνος θα έπρεπε να έχει ασκηθεί ιδιαίτερα σε αυτήν) ο κ. Βουλγαράκης τα τελευταία χρόνια και προφανώς πλήρωσε και εξ αυτού του λόγου το τίμημα... Εν πάση περιπτώσει, η απάντηση του κ. Βουλγαράκη έχει ενδιαφέρον καθότι επιχειρηματολογεί με χρονικά επιχειρήματα, μεταφέροντας και χρεώνοντας έτσι την ευθύνη της καταγγελλόμενης κακοδιαχείρισης στους μετέπειτα αρμόδιους υπουργούς, περιπλέκοντας τα πράγματα. Σκεπτόμενος πονηρά, ίσως όντως ο κ. Γερουλάνος δεν εννοούσε τον κ. Βουλγαράκη, αλλά τον νυν Πρόεδρο της ΝΔούλας και αυτή η κίνηση -Γερουλάνου- έχει εξήγηση. Το... κόντεμα Σαμαρά και την πρόταξη του φόβου, καθώς ο υπουργός δείχνει να τον "κρατά στο χέρι". Επειδή, όμως, πια όλα πρέπει να βγουν στο φως, καθώς δεν υπάρχει το περιθώριο αλληλοκατηγοριών ή αλληλοσυγχωρέσεων, νομίζω ο κ. Γερουλάνος για να μάθει ο ελληνικός λαός τί πραγματικά συνέβη σ' αυτό το απολίτιστο υπουργείο, οφείλει να προχωρήσει στη σύσταση επί ων πραγμάτων εξεταστικής επιτροπής. Έτσι, θα σταματήσουν κάποιοι να λένε ότι θέλουν, άλλοι να φοβούνται, μερικοί να προτρέχουν και γω να γράφω γι' αυτό το θέμα..

View article...

83 κινητά είχε ο Στυλιανίδης...

Aπό το http://piazzadelpopolo.blogspot.com/ Μπορεί η Ελλάδα να έχει περάσει τις πύλες του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου και να είναι στα όρια της πτώχευσης, αλλά πρέπει να διερωτηθούμε ποιοι μας οδήγησαν σ’ αυτό το σημείο! Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», μετά την επίσκεψη της «τρόικας» της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ στο υπουργείο Υποδομών, ο νυν υπουργός Δημήτρης Ρέππας αποκάλυψε ότι ο ίδιος και οι συνεργάτες του έχουν στην κατοχή τους 4 υπουργικά κινητά!!! Και τι έγινε θα μου πείτε; Σύμφωνα με τον υπουργό, ο προκάτοχος του στο Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών Ευριπίδης Στυλιανίδης είχε στην διάθεση του... 83 (!!!), παρακαλώ, κινητά τηλέφωνα, τα οποία απολάμβανε ο ίδιος και οι συνεργάτες του και φυσικά τα πλήρωνε ο ελληνικός λαός. Δεύτερος στην σχετική λίστα ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς με 24!!! Δύο υπουργοί δηλαδή της κυβέρνησης Καραμανλή με 107 τηλέφωνα… Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες, όταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης παρέδωσε το τότε υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στον Άρη Σπηλιωτόπουλο, ο συνεργάτης του Δημήτρης Πλατής, δεν παρέδωσε στους προκατόχους 12 συσκευές κινητών τηλεφώνων!

View article...